Siarczek manganu(II), MnS – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczków, sól kwasu siarkowodorowego i manganu na II stopniu utlenienia.
Budowa cząsteczki MnS posiada trzy odmiany polimorficzne: stabilną odmianę α-MnS o strukturze halitu i metastabilne β-MnS i γ-MnS, o strukturach odpowiednio sfalerytu i wurcytu.
Występowanie α-MnS występuje w przyrodzie jako minerał alabandyt. Znane też są minerały odmian β i γ, odpowiednio i odkryty w 2012 roku w meteorycie Zakłodzie .
Otrzymywanie Jest otrzymywany przez strącanie w reakcji siarczku amonu i wodnego roztworu soli manganu(II):
W wyniku ogrzewania osadu wraz z jego nadsączem, przechodzi on w bardziej trwałą odmianę α i zmienia barwę z różowej na zieloną.
Odmiana β wytrąca się pod wysokim ciśnieniem ze stężonych roztworów nasyconych siarkowodorem.
Właściwości Właściwości fizyczne Wszystkie odmiany polimorficzne siarczku manganu(II) są ciałami stałymi i nie rozpuszczają się w wodzie. Odmiana α-MnS występuje w postaci zielonych kryształków, a β-MnS i γ-MnS – czerwonych/różowych. o przerwie energetycznej 3,7 eV.
Właściwości chemiczne Roztwarza się w słabych kwasach.
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne sole manganu(II) Manganu(II)