Wołoczyska (, Wołoczyśk) – miasto na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie chmielnickim.
Stacja kolejowa Wołoczyska położony na linii Odessa – LwówВолочиск // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., „Советская энциклопедия”, 1991. стр.241..
Położenie Miasto leży na lewym brzegu Zbrucza, na Wyżynie Podolskiej.
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, elektroniczny oraz spożywczy.
Historia mały|lewo|Pałac Moszyńskiego Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1463. Wieś należała do Zbaraskich. Po śmierci Jerzego Zbaraskiego w 1631 wieś przeszła w ręce Wiśniowieckich, a w 1695 Potockich. W 1772 miejscowość zakupił Fryderyk Józef Moszyński. Założył tu bank, wzniósł szkołę i kościół oraz pałac w pobliskim Frydrykowie dawniej na pół. wsch. od miasta, obecnie część Wołoczysk.. Jego staraniem także król Stanisław August Poniatowski nadał w 1775 przywilej jarmarku.
Po rozbiorach Polski Wołoczyska były miejscowością przygraniczną w zaborze rosyjskim, a po drugiej stronie Zbrucza znajdowała się osada Podwołoczyska w zaborze austriackim. W XIX w. przeszły w posiadanie Szembeków, a następnie Ledóchowskich. W 1871 poprowadzono linię kolejową łączącą Lwów i Kijów, z przejściem granicznym w Wołoczyskach.
W Wołoczyskach urodził się Malbim – rabin i pisarz religijny żyjący w XIX wieku. Do września 1939 r. był to najdalej na zachód wysunięty punkt ZSRR. Po agresji ZSRR na Polskę w Wołoczyskach znajdował się sowiecki obóz przejściowy dla jeńców polskich, w którym więzieni byli m.in. Antoni Szymański, Zdzisław Peszkowski, Michał Żółtowski, Zygmunt Kusiak i Czesław Wojtyniak.
Status miasta od 1970.
W 1989 liczyło 23 985 mieszkańcówВсесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу..
W 2013 liczyło 19 619 mieszkańców. Do 2020 siedziba władz rejonu wołoczyskiego.
Pałac W miejscowości znajdował się piętrowy pałac wybudowany przez Moszyńskiego we Frydrykowie (obecnie część Wołoczysk), kryty dachem dwuspadowym, z portykiem od frontu, który podtrzymywał balkon na piętrze z balustradą. Do wejścia prowadziły schody. Budynek główny połączony był parterowym łącznikiem skierowanym do niego prostokątnie z budynkiem identycznym jak główny, położonym równolegle.
Zobacz też bitwa pod Wołoczyskami
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wołoczyska i Frydryków na mapie z 1910 r.
Kategoria:Miasta w obwodzie chmielnickim Kategoria:Rejon wołoczyski