Małgorzata Hajewska-Krzysztofik (ur. 14 września 1965 w Sosnowcu) – polska aktorka teatralna i filmowa, pedagog. Odtwórczyni głównych ról w głośnych spektaklach Krystiana Lupy, Krzysztofa Warlikowskiego, Grzegorza Jarzyny.

Życiorys Po ukończeniu III Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Sosnowcu w 1984 roku, studiowała na Wydziale Aktorskim w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, którą ukończyła w 1988 roku. W 2012 roku na macierzystym wydziale uzyskała stopień doktora habilitowanego sztuk teatralnych i pracuje na stanowisku adiunkta.

Karierę sceniczną zapoczątkowała w 1990 roku debiutem w sztuce Witolda Gombrowicza Iwona, księżniczka Burgunda w reżyserii Jerzego Stuhra jako Królowa Małgorzata na scenie Teatru Ludowego w Krakowie-Nowej Hucie oraz na deskach Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej, z którym związała się na stałe, w niemal dziewięciogodzinnej adaptacji powieści Fiodora Dostojewskiego Bracia Karamazow w reżyserii Krystiana Lupy w dostrzeżonej przez krytyków drugoplanowej roli Frani. Za tę kreację z niezwykłym wyczuciem stylu odebrała nagrodę na VI Ogólnopolski Przegląd Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi oraz zdobyła wyróżnienie za debiut na XIV Konfrontacjach Teatralnych-Klasyka polska w Opolu. W 1994 roku otrzymała nagrodę krakowskiej filii Fundacji Kultury Polskiej. W 2016 roku opuściła Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie i dołączyła do zespołu Nowego Teatru w Warszawie.

Występowała także w teatrach: Lalki i Maski „Groteska” w Krakowie (1991) w przedstawieniu Michela de Ghelderode Słońce zachodzi (Le soleil se couche), TR Warszawa (2001–2004), Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu (2001). Kreacja unieruchomionej na wózku inwalidzkim Konradowej, która ma pomóc mężowi w stworzeniu studium sumu jego przemyśleń, stając się jego partnerem i ofiarą w spektaklu według prozy Thomasa Bernharda Kalkwerk (Das Kalkwerk) w reżyserii Krystiana Lupy przyniosła jej Grand Prix na XXXVIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych oraz Ludwika – nagrodę krakowskiego środowiska teatralnego. Została dwukrotnie uhonorowana nagrodą Feliksa Warszawskiego w Teatrze Rozmaitości w reżyserowanych przez Krzysztofa Warlikowskiego spektaklach; za drugoplanową rolę Agawe w sztuce Eurypidesa Bachantki (2001) oraz za postać Dupy w przedstawieniu Hanocha Levina Krum (2005).

Po raz pierwszy wystąpiła na dużym ekranie w jednym z najżywiej komentowanych filmów polskich na początku lat 90. Śmierć dziecioroba (1990) z Anną Majcher i Beatą Tyszkiewicz oraz dramacie Piotra Szulkina Femina (1990) u boku Hanny Dunowskiej, Aliny Janowskiej i Ewy Sałackiej. W telewizyjnym dramacie Doroty Kędzierzawskiej Wrony (1994) zagrała matkę dziewięcioletniej Wrony. W komedii telewizyjnej Jerzego Stuhra Spis cudzołożnic (1994) pojawiła się w roli Okularnicy. Wyjątkowego warsztatu dramatycznego dowiodła drugoplanową rolą Marty w filmie Małgorzaty Szumowskiej Szczęśliwy człowiek (2000) u boku Jadwigi Jankowskiej-Cieślak.

Filmografia 1990: Śmierć dziecioroba jako Malina 1990: Femina jako „Głucha”, dziewczyna w domu Gabrieli 1994: Wrony jako matka Wrony 1994: Śmierć jak kromka chleba jako pielęgniarka Ania 1994: Spis cudzołożnic jako posępna okularnica 1996: Panna Nikt jako wariatka 1996: Gdzie jesteś, święty Mikołaju? jako żona „Świętego Mikołaja” 2000: Szczęśliwy człowiek jako Marta 2003: Zerwany jako Bogaczowa 2006: Trójka do wzięcia jako matka Ingi/siostra matki 2006: Hi way jako żona w grill-barze, matka Oli 2006: Co słonko widziało jako matka Marty 2006: Chłopiec na galopującym koniu jako sprzedawczyni w cukierni 2006: Autor wychodzi jako Helena, żona Derra 2008: 33 sceny z życia jako Barbara, matka Julii 2012: Ścinki jako rzeźbiarka Pola 2013: Jutro cię usłyszę jako matka Marta 2013: Głęboka woda 2 jako Liliana Majewska (odc. 4) 2014: Wataha jako patolog Krystyna 2015: Body/Ciało jako matka Karola 2017: Atak paniki jako Krystyna 2018: Znaki jako Zofia Bławatska, mieszkanka Sowich Dołów, matka Laury 2018–2019: Pod powierzchnią jako komisarz Maria Byszewska 2020: Król jako Bernsztajnowa, matka Moszego (odc. 1, 4, 6) 2021: Prime Time jako wydawca Laura Kołodziej 2021: Jakoś to będzie jako matka Jacka 2022: Śubuk jako psycholog 2022: Nie zgubiliśmy drogi 2022: Jeszcze przed świętami jako Graża 2022: Iluzja jako policjantka Janina 2023: Kobieta z... jako Aniela Wesoły 2023: Informacja zwrotna jako Jadzia Rustowicz 2024: Rzeczy niezbędne jako Karolina 2024: Forst jako Halina Król-Sznajderman 2025: Wizyta starszej pani jako Klara Zachanassian (spektakl Teatru TV)

Nagrody i odznaczenia 1994: „Nagroda Młodych” przyznawana przez krakowską filię Fundacji Kultury Polskiej 2001: nagroda „Feliks Warszawski” za rolę Agawe w „Bachantkach” w Teatrze Rozmaitości 2009: nagroda „Feliks Warszawski” za rolę w „(A)pollonii” w Nowym Teatrze 2008: Nagroda za drugoplanową rolę kobiecą na 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę Barbary w filmie 33 sceny z życia 2015: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2022: Nagroda za drugoplanową rolę kobiecą na 47. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za role w filmie Iluzja 2026: Nagroda im. Ireny Solskiej za osiągnięcia artystyczne i wkład w rozwój sztuki aktorskiej

Źródło: Filmpolski.pl.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Aktorki związane z Krakowem Kategoria:Laureatki nagrody im. Ireny Solskiej Kategoria:Najlepsze aktorki drugoplanowe na FPFF Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu Kategoria:Urodzeni w 1965