thumb|Pomnik w Mediolanie (dzieło Francesco Barzaghi) Luciano Manara (ur. 23 marca 1825 w Mediolanie, zm. 30 czerwca 1849 w Rzymie) – włoski patriota, oficer i ochotnik okresu Risorgimento, uczestnik walk o Republikę Rzymską w 1849 roku.
Życiorys Urodził się w Mediolanie w rodzinie lombardzkiej. Od młodości związany był z liberalnymi środowiskami patriotycznymi. W 1848 roku, podczas powstania mediolańskiego, uczestniczył w organizacji oddziałów ochotniczych i brał udział w walkach przeciw wojskom austriackim.
W kolejnych miesiącach walczył jako dowódca ochotniczych bersalierów, odznaczając się zdolnościami organizacyjnymi. Po klęsce wojsk piemonckich w 1849 roku pozostał w formacjach republikańskich i przyłączył się do oddziałów Giuseppe Garibaldiego, uczestnicząc w obronie Republiki Rzymskiej.
W czerwcu 1849 roku dowodził bersalierami na pozycjach Janikulum, odpierając ataki wojsk francuskich interweniujących na rzecz papieża. Został ciężko ranny 29 czerwca i zmarł następnego dnia w wyniku odniesionych obrażeń.
Upamiętnienie Manara jest zaliczany do najbardziej znanych poległych obrońców Republiki Rzymskiej i należy do kanonu bohaterów Risorgimenta. W Mediolanie, w ogrodach publicznych Porta Venezia, istnieje pomnik jego autorstwa Francesca Barzaghiego, odsłonięty w 1894 roku. Jego imię noszą także instytucje publiczne, m.in. Liceo Ginnasio „Luciano Manara” w Rzymie, powołane i nazwane na pamiątkę patrioty.
Przypisy
Kategoria:Włoscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1825 Kategoria:Zmarli w 1849