Argumentum ad ignorantiam (łac. „argument odwołujący się do niewiedzy”) – pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym dyskutant uznaje za dowód prawdziwości swojej tezy fakt, że jego oponent nie potrafi uzasadnić tezy przeciwnej. Jest to błąd logiczny polegający na niewzięciu pod uwagę, że brak dowodów fałszywości jakiejś tezy nie implikuje jej prawdziwości.
Przykłady
Poniżej przedstawionych zostało kilka przykładów niepoprawnych logicznie sposobów rozumowania:
„Hipoteza Riemanna musi być nieprawdziwa – nikt nie udowodnił, że jest inaczej” Wyjaśnienie: To, że nikomu jeszcze nie udało się udowodnić nieprawdziwości danego hipotetycznego stwierdzenia matematycznego, nie orzeka jeszcze o jego własnej nieprawdziwości. Wiele zdań matematycznych na przestrzeni wieków znajdywało swoje dowody dopiero po pewnym (nawet bardzo długim – zob. np. Wielkie Twierdzenie Fermata, dla którego jedyny uznany powszechnie dowód, został przedstawiony po 358 latach od sformułowania tego problemu). „Hipoteza Riemanna musi być prawdziwa – nikt nie zdołał jej obalić” Wyjaśnienie: Podobnie, jak dla błędnego przykładu powyżej; prawdziwość hipotezy Riemanna – jest teoretycznie możliwe – że zostanie jeszcze kiedyś w przyszłości, udowodniona. Nie znaleźliśmy – jak do tej pory – powodu, aby sądzić, że: hipoteza Riemanna nie może być prawdziwa. „To oczywiste, że Bóg istnieje – czy jesteś w stanie udowodnić jego nieistnienie?” „To oczywiste, że Bóg nie istnieje – czy jesteś w stanie udowodnić jego istnienie?” „To oczywiste, że latający czajniczek Russella istnieje – czy jesteś w stanie udowodnić jego nieistnienie?” „To oczywiste, że latający czajniczek Russella nie istnieje – czy jesteś w stanie udowodnić jego istnienie?”
Zobacz też
erystyka sofizmat błędy logiczno-językowe onus probandi
Kategoria:Erystyka Kategoria:Zwroty łacińskie