Dżizja (arab. جزية) – nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich podatek pogłówny, ściągany w pieniądzu.
Dżizja została usankcjonowana przez Koran
W islamie dżizja była tłumaczona jako opłata za zwolnienie ze służby wojskowej i obronę ze strony muzułmanów oraz przywilej życia na terytorium muzułmańskim. Niewierni byli obywatelami drugiej kategorii i nie mogli zajmować wysokich pozycji państwowychJohn Louis Esposito, Islam the Straight Path, Oxford University Press 1998, s. 34..
Podatek ten był wprowadzany na terenach podbitych przez kalifów muzułmańskich. Na przykład w trakcie arabskich podbojów Iranu, za czasu kalifatu Umajjadów dżizja była źródłem tak znacznych dochodów dla muzułmańskich władców, że nie zależało im, by ludność miejscowa, tzw. zimmi, przechodziła na islamArtykuł M. Th. Houtsma w: E.J. Brill, Encyclopaedia of Islam 1913–1936 (pierwsze wydanie), s. 100.. Nakładania tego podatku zaniechano w połowie XIX w.
Obecnie dżizję stosuje na terenach opanowanych przez tzw. Państwo Islamskie, próby wprowadzenia podatku mają miejsce w Egipcie. Liczne przypadki wymuszeń dżizji zanotowano w brytyjskich więzieniach, gdzie muzułmańscy przestępcy pobierali haracze od współwięźniów innych wyznań.
Zobacz też
charadż
Przypisy
Kategoria:Niewierni w islamie Kategoria:Podatki nakładane na niewiernych w państwach muzułmańskich