Przywilej budziński – przywilej nadany polskiej szlachcie w Budzie przez Ludwika Węgierskiego w 1355 roku.
Ludwik Węgierski nadał ten przywilej w zamian za obietnicę szlachty, że w przypadku, gdyby Kazimierz Wielki nie miał legalnego męskiego potomka, to szlachta wyrazi zgodę na to, że Ludwik Węgierski koronuje się na króla PolskiJ. Dąbrowski, Dzieje Polski średniowiecznej, t. 2: od roku 1333 do 1506, opr. J. Wyrozumski, Kraków 1995, s. 77-78.T. Jurek, E. Kizik, Historia Polski do 1572, Warszawa 2013, s. 304.S. Szczur, Historia Polski. Średniowiecze, Kraków 2002, s. 397.H. Samsonowicz, Historia Polski do roku 1795, wyd. 5 popr., Warszawa 1990, s. 85..
W przywileju tym król zobowiązywał się do nienakładania nowych podatków i pokrywania strat, które szlachta ponosiła w wyprawach zagranicznych. Ponadto Ludwik Węgierski zobowiązał się, że w czasie podróży będzie utrzymywał się ze środków własnychJ.. Bardach, B. Leśnodorski, M. Pietrzak, Historia ustroju i prawa polskiego, wyd. 4, Warszawa 1998, s. 91..
Przypisy
Buda Kategoria:Stosunki polsko-węgierskie (Polska średniowieczna) Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Wydarzenia 1355 Kategoria:Zjednoczone Królestwo Polskie 1320–1386