Ludwik, hrabia d’Évreux (ur. 3 maja 1276, zm. 19 maja 1319 w Paryżu) – królewicz francuski z dynastii Kapetyngów, hrabia Évreux, Étampes i Beaumont-le-Roger od 1298 r., syn Filipa III Śmiałego i jego drugiej żony Marii Brabanckiej.
Pochodzenie Urodził się 3 maja 1276 r. jako syn króla Francji Filipa Śmiałego i Marii Brabanckiej. Matka Ludwika była drugą żoną Filipa; poprzednią była Izabela Aragońska, matka Filipa IV Pięknego i Karola Walezjusza. Miał dwie siostry: Małgorzatę, królową Anglii i Blankę, księżną Austrii. thumb|left|100px|Herb hrabiów de Bourbon-Evereux
Polityka Ludwik politycznie był w opozycji do swojego brata Karola. W 1297, 1304 i 1315 uczestniczył w kampanii we Flandrii. Łączyły go bardzo bliskie stosunki z bratankiem, późniejszym królem Filipem V Długim. W 1316 Filip V podniósł hrabstwo Évreux do rangi parostwa. Poprzez swojego syna – Filipa III, króla Nawarry, Ludwik został ojcem dynastii kapetyńskiej Évreux-Navarre, panującej w Nawarze do 1441 roku (członkowie tej dynastii używali zamiennie przymiotników z Nawarry i z Évreux).
Małżeństwo i potomstwo W 1301 r. Ludwik poślubił Małgorzatę (Marguerite) d'Artois, która była siostrzenicą Mahaut d’Artois i siostrą Roberta III d’Artois. Ojciec Małgorzaty, Filip, pochodził z rodu Artois (bocznej linii dynastii Kapetyngów). Owdowiał w 1311 r. Para miała razem pięcioro dzieci: Marię (1303–1335), od 1311 żonę Jana III, księcia Brabancji, Karola d’Évreux (1305–1336), hrabiego d'Étampes, męża Marii de la Cerda, pani Lunel (córki Fernando de la Cerda), Filipa III (1306–1343), męża królowej Nawarry Joanny II Małej, Małgorzatę (1307–1350), od 1325 żonę Wilhelma XII z Owernii, matkę królowej Francji Joanny z Owernii, Joannę (1310–1370), od 1325 r. trzecią żonę króla Francji i Nawarry Karola IV Pięknego.
Przypisy
Kategoria:Kapetyngowie Kategoria:Urodzeni w 1276 Kategoria:Zmarli w 1319