Appius Claudius Caudex – członek patrycjuszowskiego rodu rzymskiego, wnuk sławnego Appiusza Klaudiusza Cekusa; konsul w 264 p.n.e.
W roku tym wciągnął Rzym w konflikt z Kartaginą na tle walki o wpływy na Sycylii. W 265 p.n.e. tyran Syrakuz Hieron II zaatakował Messynę usiłując odbić ją z rąk Mamertynów, najemników z Kampanii służących kiedyś w wojsku tyrana Agatoklesa, którzy zajęli ją kilka lat wcześniej. Mamertyni zorganizowali w oparciu o Messynę własne państwo, opanowując znaczną część Sycylii i kontrolując cieśninę między Italią i Sycylią. W obliczu zagrożenia, jakim stały się dla nich postępy Hierona II, zwrócili się o pomoc do Kartagińczyków, a gdy nie uzyskali zadowalającego wsparcia zwrócili się też do RzymuFlorus, Zarys dziejów rzymskich, Księga I, Rozdział 18, 2.
Część senatu była przeciwna ingerencjiLiwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, Periocha księgi XVI, ale Appiusz Klaudiusz przeforsował wniosek o wsparcie Mamertynów w obawie przed wzrostem wpływów kartagińskich na Sycylii. Poprowadził dwa legiony na Sycylię i przejął od Mamertynów Messynę przełamując opór Kartagińczyków. Doszło potem do blokady Messyny przez Kartagińczyków i Syrakuzan, którzy odmówili rokowań z posłami Appiusza Klaudiusza. Klaudiusz zdecydował się na wojnę i pokonał najpierw wojska Syrakuzan pod dowództwem Hierona IIFlorus, Zarys dziejów rzymskich, Księga I, Rozdział 18, 3, a następnego dnia wojska kartagińskie. Wypadki powyższe były przyczyną i początkiem I wojny punickiej.
Jego synem był Publiusz Klaudiusz Pulcher, konsul w roku 249 p.n.e.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Klaudiuszów
Przypisy
Kategoria:Klaudiusze Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej