Borowy Młyn – osada leśna wsi Bucharzewo w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków. Wchodzi w skład sołectwa Marianowo.
Lokalizacja Atrakcyjnie, pod względem przyrodniczym i krajobrazowym, położona osada w dolinie tzw. Borowego Strumienia, tworzącego powyżej leśniczówki, jezioro rynnowe o sztucznie podwyższonym poziomie wody, zwane Borowym Stawem. Na południe od lesniczówki leży jezioro Borowy Młyn (22,47 ha).
Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od pierwszej połowy XV wieku. Została odnotowana w łacińskojęzycznym dokumencie z 1443 pod staropolską nazwą „Borowy mlin”, 1533 „Borowy molendium”, 1577 „Borowi”, 1580 błędnie „Bobrowy”.
Nazwa pochodzi od notowanego od średniowiecza w tym miejscu młyna wodnego noszącego nazwę „Borowy” znajdującego się w borze, od którego go nazywano.
Historia osady Miejscowość istniała prawdopodobnie wcześniej niż zachowane zapisy historyczne. Archeolodzy na pobliskich wydmach znaleźli przedmioty pochodzące z epoki kamiennej.
Początkowo osada należała do dóbr sierakowskich i była własnością należącą do lokalnej polskiej szlachty z rodu Górków herbu Łodzia, a później Grocholskich i Rokossowskich. Od 1320 osada leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1553 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego w parafii Sieraków.
Pierwsze zachowane zapisy o miejscowości pochodzą ze średniowiecznych zapisów sądowych. W 1443 w ugodzie polubownej w sprawie podziału dóbr pomiędzy Wierzbiętą i jego żoną Fiemą a Wincentym i Jakubem, dziedzicami w Sierakowie nad Wartą, Wincenty i Jakub otrzymali m.in. trzy części młyna zwanego „Borowy Młyn” oraz stawu należącego do tegoż młyna.
W 1553 Borowy Młyn należał do dworu w Sierakowie własności panów z Górki herbu Łodzia. W 1560 wojewoda poznański Łukasz Górka sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu Janowi Grocholskiemu młyn zwany Borowy, należący do dóbr sierakowskich za 300 złotych polskich i 1000 talarów srebrnych, za którą to sumę tenże Grocholski miał wykupić wspomniany młyn z zastawu od szlachcica Macieja Poleya. W 1571 Łukasz Górka sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu Janowi Zakrzewskiemu miasto Sierakowo oraz wsie Zatom Nowy i Chorzępowo oraz dwa młyny wodne zwane „Wyższa Klocza” i „Borowy” za 6000 złotych polskich. W 1577 Borowy Młyn był własnością kasztelana śremskiego Jakuba Rokossowskiego. W 1580 odnotowano, że Borowy Młyn miał jedno Koło wodne .
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Borowy Młyn należał do okręgu sierakowskiego tego powiatu i stanowił część majątku Sieraków, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 29 mieszkańców, którzy zamieszkiwali dwa dymy (domostwa).
W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Obecnie znajduje się tutaj leśniczówka, siedziba leśnictwa Borowy Młyn w Nadleśnictwie Sieraków.
Ochrona przyrody 25px Od 1991 r. okolice leśniczówki zostały włączone w teren Sierakowskiego Parku Krajobrazowego, chroniącego unikatowy polodowcowy krajobraz Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego; W 2002 roku cała gmina Sieraków została włączona także w obszar specjalnej ochrony ptaków „Natura 2000” – Puszcza Notecka (PLB300015); 20px Pomniki przyrody – w leśnictwie Borowy Młyn znajduje się 5 pomników przyrody: 3 pojedyncze drzewa, 2 grupy drzew (łącznie 18 drzew).Chronione są natomiast dwa gatunki drzew: 1 świerk pospolity, 20 sosen zwyczajnych skupionych w 4 pomniki przyrody.
lp nr w rejestrze przedmiot ochrony gatunek opis1 652 drzewo sosna zwyczajna obw. b.d.wys. b.d.2 653 drzewo świerk pospolity obw. 271 cmwys. 28 m3 1173/00 drzewo sosna zwyczajna obw. b.d.wys. b.d.4 298/922 grupa drzew sosna zwyczajna(4 szt.) obw. 110 cmwys. 23 m5 299/923 grupa drzew sosna zwyczajna(14 szt.) obw. 116 cmwys. b.d.
Turystyka Borowy Młyn jest ważnym skrzyżowaniem szlaków turystycznych pieszych: Pieszy szlak żółty PTTK: Nojewo → Jezioro Wielkie → Jez. Krzymień → Tuchola → Sieraków → Marianowo – dąb „Józef → RP „Mszar nad jez. Mnich” → RP „Cegliniec” → Puszcza Notecka: Borowy Młyn → Kobusz → Piłka; Pieszy szlak czerwony PTTK: Sieraków → RP „Buki n. jezz. Lutomskim” → Sośnia – punkt widokowy Góra Głazów → Kurnatowice → Prusim → Zatom Stary → (prom na Warcie) → Kukułka → Borowy Młyn – Jezioro Lichwińskie → Jezioro Bucharzewskie → Chojno → Mokrz; oraz lokalnych dróg rowerowych.
Zobacz też Borowy Staw
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia
Włodzimierz Łęcki, Pojezierze Międzychodzko-Sierakowskie, Wielkopolska Biblioteka Krajoznawcza – zeszyt nr 8, s. 155, Wydawnictwo Wielkopolska Biblioteka Publiczna na zlecenie Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, wydanie V, Poznań 1995, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Leśniczówki w powiecie międzychodzkim Borowy Młyn (leśniczówka) Kategoria:Bucharzewo