– 5. cesarz JaponiiKunaichō: 孝昭天皇 (5), według tradycyjnego porządku dziedziczeniaTitsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 4-5; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial Family of Japan, p. 30..
Późniejsze generacje włączyły to imię do listy władców Japonii, czyniąc go cesarzem pośmiertnie i wyznaczając go jako jednego z wczesnych suwerenów i przodków dynastii.
Kōshō panował od 21 lutego 475 p.n.e. do 5 września 393 p.n.e.Titsingh, p. 4; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). „Japonia”, Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, cz. 31, s. 625.
Trudno też określić, jakim obszarem Japonii rządził. Kōshō był prawdopodobnie jednym z wodzów plemiennego społeczeństwa we wczesnym okresie Yamato. Wyznaczenie jakichkolwiek dat okresu jego panowania jest trudne i jest on traktowany przez historyków jako „legendarny cesarz”. Był on czwartym z ośmiu cesarzy, o których nie powstały żadne legendy. W Kojiki i Nihon-shoki zostały zapisane tylko jego imię i genealogia. Jego historyczne istnienie określa jedynie tradycja. Współczesne badania nie potwierdzają, aby taka osoba istniała.
Według Kojiki za życia nosił imię . Po objęciu władzy osiadł we dworze Wakigami w okręgu Kazuraki. Pojął za żonę młodszą siostrę naczelnika okręgu Owari, którą była . Miał z nią dwóch synów:
Według Kojiki zmarł w wieku 93 lat, według Nihongi w wieku 113 lat. Mauzoleum cesarza Kōshō znajduje się w Gose, prefektura Nara. Nazywa się ono Wakigami no Hakata no yama no e no misasagi Ponsonby-Fane, p. 418..
Przypisy
Bibliografia Alexandrowicz, Jerzy and Jan Banzemer. (1902). Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vols. 31-32. Warszawa: Druk. Jezierski. OCLC 255159704 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto, Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Kategoria:Cesarze Japonii