thumb thumb thumb thumb thumb thumb Dywizja Ochotnicza (22 Dywizja Piechoty)W niektórych źródłach dywizja bywa określana jako "22 Dywizja Ochotnicza". Niewątpliwie, w sierpniu 1920 r. była dwudziestą drugą dywizją w kolejności ich formowania, ale numeracja wielkich jednostek piechoty była wówczas następująca: 1 – 18 Dywizje Piechoty, 1 i 2 Dywizje Litewsko-Białoruskie oraz Dywizja Górska. – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego II RP w 1920.

Historia dywizji 22 lipca 1920 r. Generalny Inspektor Armii Ochotniczej, gen. broni Józef Haller wydał rozkaz o sformowaniu Dywizji Ochotniczej. Na dowódcę dywizji wyznaczony został ppłk Adam Koc.

Do formowania dywizji przystąpiono w sierpniu 1920 r., w Twierdzy Modlińskiej. W skład dywizji włączono 101 rezerwowy oraz 201, 202 i 205 ochotnicze pułki piechoty.

15 września 1920 roku stan żywionych w Dywizji Ochotniczej wynosił (w nawiasach podano stan bojowy): 343 (157) oficerów, 27 podchorążych oraz 12.368 (5.457 pieszych i 383 jezdnych) podoficerów i szeregowych, a ponadto 9 cywilów, 21 jeńców i internowanych, 869 koni wierzchowych i jucznych, 1.023 koni artyleryjskich i 2.185 koni taborowych. Na uzbrojeniu dywizji znajdowało się 129 karabinów maszynowych i 56 dział polowych. Tabor liczył 1.181 wozów, 97 kuchni polowych i 2 samochody.

W listopadzie 1920 dywizja została rozformowana, a pułki ochotnicze zdemobilizowane. Ten sam los miał spotkać 101 Rezerwowy pułk piechoty, jednak w uznaniu zasług Naczelny Wódz postanowił pozostawić jednostkę na stopie pokojowej. Stan osobowy pułku uzupełniony został żołnierzami z trzech likwidowanych pułków ochotniczych oraz przybyłą z niewoli rosyjskiej kadrą oficerską byłej Dywizji Syberyjskiej. W celu zachowania tradycji pułk przemianowany został na 3 pułk syberyjski.

Z chwilą przemianowania 101 pułku dotychczasowa Brygada Syberyjska została rozwinięta do ram dywizji. W październiku 1921 r. Dywizja Syberyjska przemianowana została na 30 Dywizję Piechoty, a 1, 2 i 3 pułki syberyjskie odpowiednio na 82, 83 i 84 pułki piechoty.

Organizacja Dywizji Ochotniczej mały|Odznaka pamiątkowa baterii „Janka” 205 pułku piechoty Kwatera Główna Dywizji Ochotniczej I Brygada 201 ochotniczy pułk piechoty 205 ochotniczy pułk piechoty II Brygada 202 ochotniczy pułk piechoty 101 rezerwowy pułk piechoty 201 pułk artylerii polowej batalion saperów kompania saperów ochotnicza kompania saperów kolumna saperska dywizjon strzelców konnych ochotniczy szwadron rtm. Królikowskiego ochotniczy oddział kresowy kompania telegraficzna rezerwowa nr I (przeformowana na kompanię telegraficzną dywizyjną) kompania sztabowa pluton żandarmerii poczta polowa nr 67 kompania sanitarna piekarnia polowa ochotnicza szpital koni park uzbrojenia dywizji warsztat uzbrojenia dywizji urząd gospodarczy 6 x kolumn taborowych warsztat taborowy

Oddziały podporządkowane: Dowództwo 17 pułku artylerii ciężkiej wielkopolskiej dowódca – mjr Leonard Lubański (równocześnie dowódca artylerii Dyw. Ochot.) II dywizjon 17 pułku artylerii ciężkiej wielkopolskiej (uzbrojony w 75 mm armaty wz. 1897) dowódca – kpt. Stanisław Przywecki 4 bateria – por. Edward Przybylski 5 bateria – por. Zygmunt Kapsa 6 bateria – por. Wojciech Dombek IV dywizjon 14 pułku artylerii polowej wielkopolskiej 11 bateria 12 bateria szpital polowy Nr 406 kolumna taborów nr 141 kolumna taborów nr 520

W I dekadzie września 1920 roku w skład Dywizji Ochotniczej włączone zostały: batalion marszowy 263 pułku piechoty kresowej z DOG Pomorze, I dywizjon 216 pułku artylerii polowej (12 rosyjskich armat kal. 76,2 mm w trzech bateriach), 1 oddział lotny (częściowo konny), które utworzyły Grupę mjr. Kościałkowskiego.

Obsada personalna Dywizji Ochotniczej

Obsada personalna Dywizji Ochotniczej. Skrótem VM wziętym w nawias zaznaczono żołnierzy odznaczonych Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari dowódca dywizji – ppłk Adam Koc szef sztabu – por. (Roman?) Michałowski kapelan dywizji – ks. Szczęsny Starkiewicz dowódca I Brygady – ppłk Jerzy Ferek-Błeszyński dowódca I Brygady – ppłk SG Mieczysław Wyżeł-Ścieżyński (VM) dowódca 205 pp – mjr Bernard Mond dowódca II Brygady – ppłk Andrzej Kopa dowódca 202 pp – mjr Modest Sierant dowódca 101 pp – ppłk Włodzimierz Hellmann dowódca 201 pap – mjr Ludwik Jurkiewicz

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939 r. Bitwa niemeńska 29 VIII - 18 X 1920. Dokumenty operacyjne. Część I (29 VIII - 19 IX), oprac. i przygotowanie do druku zespół pod redakcją Marka Tarczyńskiego, Oficyna Wydawnicza "Rytm", Warszawa 1998, .

Kategoria:Dywizja Ochotnicza (II RP) Kategoria:Wielkie jednostki 2 Armii (II RP) Kategoria:Wielkie jednostki 5 Armii (II RP) Kategoria:Polskie wielkie jednostki walczące w bitwie nad Niemnem Kategoria:Polskie wielkie jednostki walczące w bitwie nad Wkrą Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1920 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1920