Sune Bergström, właśc. Karl Sune Detlof Bergström (ur. 10 stycznia 1916 w Sztokholmie, zm. 15 sierpnia 2004 tamże) – biochemik szwedzki, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny w 1982 za badania nad prostaglandynami.
Życiorys Ukończył w 1944 studia medyczne w Karolinska Institutet w Sztokholmie. W latach 1947–1958 profesor uniwersytetu w Lund, następnie profesor wydziału medycznego Instytutu Karolinska w Solnie (1969–1977 rektor Instytutu); członek wielu akademii naukowych, m.in. Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk (od 1965), Amerykańskiej Akademii Umiejętność w Bostonie (od 1965), Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie (od 1973), Niemieckiej Akademii Przyrodników w Halle (od 1977). 4 października 1976 otrzymał tytuł Doktora honoris causa Akademia Medyczna we WrocławiuPoczet Doktorów Honoris Causa Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu 1950–2018 s. 69
Prowadził badania dotyczące heparyny, powstawania i metabolizmu kwasów żółciowych oraz cholesterolu, izolacji, struktury i działania prostaglandyn (regulatorów wielu procesów życiowych). Za prace nad prostaglandynami otrzymał Nagrodę Nobla w 1982 roku, wspólnie z Bengtem Samuelssonem i sir Johnem Robertem Vane.
Był ojcem Svante Pääbo, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za rok 2022.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Instytutu Karolinska Kategoria:Doktorzy honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Nobliści – fizjologia i medycyna Kategoria:Szwedzcy biochemicy Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Instytutu Karolinska Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lund Kategoria:Zmarli w 2004