Wyłuszczone podczas zabiegu miomektomii mięśniaki macicy|thumb Mięśniak macicy (łac. myoma, l.mn. myomata uteri) – łagodny guz nazywany również włókniakiem macicy, histologicznie mięśniak gładkokomórkowy (łac. leiomyoma). Mięśniaki powstają z tkanki mięśniowej macicy i rozwijają się w jej trzonie. Występują pojedynczo albo w grupie. Mięśniaki są najczęstszymi nowotworami niezłośliwymi macicy.

Podział i lokalizacja mięśniak podsurowiczy (podsurowicówkowy) - łac. myoma subserosum mięśniak śródścienny (intramuralny) - łac. myoma intramuralis mięśniak podśluzówkowy (submukozalny) - łac. myoma submucosum mięśniak uszypułowany (może przechodzić w mięśniak rodzący się) - łac. myoma nascens mięśniak szyjkowy - łac. myoma cervicalis mięśniak międzywięzadłowy (międzyblaszkowy)

W 90% przypadków mięśniaki są mnogie; w 90% występują w trzonie macicy. Najczęstsze są mięśniaki śródścienne. Mięśniaki uszypułowane, szyjkowe i międzywięzadłowe są rzadkie.

Objawy i przebieg Najczęściej bezobjawowe. Duże i mnogie mięśniaki objawiają się: powiększeniem brzucha, obfitymi i długotrwałymi miesiączkami, zaparciami, przewlekłymi bólami krzyża, częstym oddawaniem moczu (jeśli mięśniak jest duży i powoduje ucisk na pęcherz moczowy), bolesnym współżyciem, trudnościami w zajściu w ciążę, poronieniami. Najczęściej pojawiają się w wieku 35–45 lat, rzadko w okresie dojrzewania i po menopauzie. Sprzyjają im zaburzenia hormonalne i skłonności genetyczne

Ryzyko transformacji złośliwej mięśniaka do mięsaka gładkokomórkowego (leiomyosarcoma) jest niewielkie, szacuje się je na 0,1–0,8%.

Etiologia Przyczyna powstania mięśniaka macicy nie jest do końca znana, jednak na wzrost stymulująco działają estrogeny.

Rozpoznanie Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym i wyniku badania USG.

Leczenie Metodą z wyboru leczenia objawowych mięśniaków macicy jest ich wyłuszczenie (miomektomia). W przypadku dużych mięśniaków zastosowanie znajdują analogi gonadoliberyny, zmniejszające masę guza i ograniczające jego ukrwienie.

Przyjmuje się, że do leczenia laparoskopowego kwalifikują się pacjentki z niewielką liczbą mięśniaków (do 3), których średnica nie przekracza 10 cm. Można również leczyć objawowe mięśniaki macicy metodą małoinwazyjną – embolizacją tętnic macicznych wykonywaną pod kontrolą angiografu przez radiologa zabiegowego we współpracy z ginekologiem.

Od początków XXI w. do leczenia mięśniaków macicy wykorzystywana jest też termoablacja ultradźwiękowa, będąca metodą nieinwazyjną. W Polsce zabiegi leczenia skoncentrowanymi falami ultradźwięków pod kontrolą rezonansu magnetycznego (MRgFUS) wykonywane są w ośrodkach w Rzeszowie, Kielcach i Warszawie.

Wyniki badań wskazują korzystny wpływ suplementacji witaminy D w leczeniu mięśniaków. Prowadzone są również badania nad wpływem innych suplementów diety m.in. ekstrakt z zielonej herbaty (EGCG), kurkuma.

Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Mięśniak gładkokomórkowy macicy Mięśniak gładkokomórkowy podśluzówkowy macicy Mięśniak gładkokomórkowy śródścienny macicy Mięśniak gładkokomórkowy podsurowiczy macicy Mięśniak gładkokomórkowy macicy, nieokreślony Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Nowotwory żeńskich narządów płciowych