mały|Grób Ignacego Tłoczka na cmentarzu Bródnowskim Ignacy Felicjan Tłoczek (ur. 6 sierpnia 1902 w Pyzdrach, zm. 7 października 1982 w Warszawie) – architekt, urbanista, historyk architektury krajobrazu i humanista, który decydująco wpłynął na współczesne oblicze Torunia.
Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra, młynarza, i Heleny z Wieczorkiewiczów (ur. 1862), która prowadziła zakład usług malarskich. Miał starszego brata Jana (ur. 1900). Dzieciństwo i młodość spędził w Pyzdrach, gdzie ukończył gimnazjum humanistyczne. W 1924 uzyskał świadectwo maturalne i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Podczas studiów odbył służbę wojskową w Biedrusku. Po ukończeniu w 1931 studiów podjął pracę w Toruniu na stanowisku głównego architekta miejskiego. Opracował w tym okresie urbanistyczny plan rozbudowy miasta. Wytyczne kierunkowe tego planu są nadal aktualne. W 1938 Związek Miast Polskich powierzył Ignacemu Tłoczkowi sporządzenie Planu Zabudowy Białegostoku.
W okresie II wojny światowej, w latach 1940–1945 pracował jako technik w urzędzie miejskim w Koninie. Prowadził tajne nauczanie zawodowe, inwentaryzował zabytki, gromadził materiały dotyczące obiektów architektonicznych, wykonując przy tym tysiące rysunków. Rysunki te stanowią unikatową dokumentację obiektów, które nie przetrwały do obecnych czasów. Zebrane w okresie wojny materiały wykorzystał przy opracowaniu przyszłych prac naukowych. W czasie wyzwalania Wielkopolski spod okupacji hitlerowskiej w 1945 brał udział w odbudowie drewnianego mostu na Warcie w Pyzdrach.
W 1945 został powołany na stanowisko dyrektora Biura Planów Regionalnych. W 1948 podjął pracę na Politechnice Warszawskiej w Katedrze Architektury i Planowania Wsi i równocześnie w Ministerstwie Kultury i Sztuki na stanowisku dyrektora Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków. W 1950 uzyskał doktorat na podstawie pracy pt. Związki osadnicze miasteczek wielkopolskich z rolnictwem. W latach 1950–1957 kierował Zakładem Architektury Ludowej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1957, po likwidacji Zakładu Architektury Ludowej, objął kierownictwo Podyplomowego Studium Architektury i Planowania Wsi w Warszawie. W 1961 powierzono mu stanowisko kierownika Katedry Budownictwa Wiejskiego na Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1962 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1964–1966 pełnił funkcję dziekana Wydziału Ekonomiczno-Rolniczego SGGW. Był inicjatorem i autorem koncepcji utworzenia skansenu przy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu. W 1972 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W tym samym roku przeszedł na emeryturę i nadal aktywnie uczestniczył w życiu naukowym i społecznym.
Dwukrotnie żonaty. W 1933 ożenił się z nauczycielką Wandą z Jaroszewskich (zm. 1950), z którą miał córki Barbarę oraz Hankę Ludmiłę po mężu Zaniewską (1941–2016), architektkę. Po raz drugi ożenił się w 1957 z Janiną Zofią z Pichalskich, I v. Rylską (1905–2004).
Zmarł w Warszawie, pochowany 12 października 1982 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 3B-3-22).
Ważniejsze prace Spichrze i magazyny ziarna (1954) Miasteczka rolnicze w Wielkopolsce (1955) Chałupy polskie (1958) Dom mieszkalny na wsi (1961 – współautorstwo) Kształtowanie zieleni w krajobrazie wiejskim (1966) Budownictwo leśne (1970) Trzy tomy serii Budownictwo Rolnicze (1974–1977 – współautorstwo) Polskie budownictwo drewniane, 1980 Polskie snycerstwo. Ossolineum, 1984, Wrocław. Dom mieszkalny na polskie wsi, 1985 Budownictwo Ludowe Białostocczyzny Pierwiastki narodowe w polskiej architekturze wiejskiej Pierwiastki tradycyjne we współczesnej architekturze wiejskiej Unowocześnienie budynków inwentarskich w zagrodzie
Publikował w czasopiśmie „Materiały Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (19 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie urbanistyki i architektury”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1938, 19 lipca 1946 „za zasługi położone w dziedzinie Odbudowy Kraju”.) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka honorowa „Zasłużony Białostocczyźnie”
Upamiętnienie Jedna z ulic w Toruniu została nazwana imieniem Ignacego Tłoczka. Ulica Ignacego Tłoczka w Toruniu w Targeo
Przypisy
Bibliografia Bogusław Mansfeld, Ignacy Felicjan Tłoczek (1902–1982), architekt i urbanista, [w:] Artyści w dawnym Toruniu (pod redakcją Józefa Poklewskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa-Poznań-Toruń 1985, s. 183–187. Hanka Zaniewska (red.) Ignacy Felicjan Tłoczek. Urbanista – profesor – humanista. Wybór pism Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej, Poznań 2002. Hanka Zaniewska, Tłoczek Ignacy, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, red. Henryk Kondziela, Hanna Krzyżanowska, z. 2, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie 2006, .
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Pyzdrach Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Białostocczyźnie” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za opiekę nad zabytkami” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1982