Xiangyan Zhixian (chiń. 香嚴智閑, pinyin Xiāngyán Zhìxián; kor. 향엄지한 Hyangŏm Chihan; jap. Kyōgen Chikan; wiet. Hương Nghiêm Trí Nhàn, zm. 898) – wybitny chiński mistrz chan ze szkoły guiyang. Znany także jako Guanxi Zhixian (灌溪智閑).
Życiorys Pochodził z Qingzhou, obecnie miasto Yidu w prowincji Szantung. Po porzuceniu domu rodzinnego odwiedzał buddyjskie klasztory aby studiować chan; oprócz nauczycieli wymienionych poniżej był także uczniem Daweia Dayuana i Linjiego Yixuana. Był niezwykle inteligentny i słynął z erudycji i analitycznego myślenia. Przez długi czas jego przywiązanie do światowej wiedzy stało na przeszkodzie jego oświeceniu.
Jego pierwszym nauczycielem był Baizhang Huaihai, jednak praktyka u tego wybitnego nauczyciela nie spowodowała jego postępu. Po śmierci Baizhanga w 814 roku Xiangyan został uczniem Guishana Lingyou.
Oświecenie osiągnął podczas pracy w ogrodzie, gdy uderzony przez niego kamień uderzył w bambus. Napisał wówczas wiersz oświecenia Jedno uderzenie i cała wiedza zapomniana. Nigdy więcej tej zwyczajnie pretensjonalnej praktyki. Przemieniony, aby podążać tą dawną ścieżką, Nie ugrzązłem w nic niewartych schematach.
Wzdłuż i wszerz nie pozostał żaden ślad. Ten wielki cel leży poza dźwiękiem i kształtem. W każdym kierunku zrealizowana Droga, Poza wszelkimi słowami, ostateczna zasada. Guishan zaakceptował wiersz jako wyraz oświecenia, ale Yangshan Huji powiedział, że wiersz ten mógł zostać skomponowany z fragmentów tego, czego się uczył do tej pory. Xiangyan powiedział wtedy następny wiersz Zeszłoroczna bieda nie była prawdziwą biedą. Tegoroczna bieda jest w końcu prawdziwą biedą. W zeszłorocznej biedzie było jeszcze trochę ziemi na kopnięcie jej motyką. W tegorocznej biedzie nie pozostała nawet motyka. Yangshan powiedział Przyznaję, że urzeczywistniłeś chan Tathagatów. Ale jeśli chodzi o chan Patriarchów, nie widzisz go nawet w swoich snach! Wtedy Xiangyan skomponował następny wiersz Mam zajęcie. Może być zobaczone w mrugnięciu oka. Jeśli inni go nie widzą Nie mogą wciąż nazywać mnie nowicjuszemInne tłumaczenie wiersza znajduje się w: Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. India and China. s. 216 Mam tajemnicę I patrzę na ciebie przez zmrużone oczy. Jeśli tego nie rozumiesz Nie nazywaj siebie mnichem.. Yangshan wykrzyknął To cudowne! Xiangyan urzeczywistnił chan Patriarchów!
Xiangyan za swoich duchowych rodziców uważał mistrza Linjiego i mniszkę-mistrzynię chan Moshan. Mówił Gdy przebywałem ze współczującym ojcem Linjim, osiągnąłem połowę Wielkiej Niedźwiedzicy; u współczującej matki Moshan otrzymałem drugą połowę. Obie połowy złączyły się w pełną Dharmę Buddy. I jeszcze dzisiaj jestem całkowicie napełniony wodą oświecenia.
Mistrz Xiangyan pozostawił po sobie ponad 200 wierszy (gatha) i hymnów – bardzo spontanicznych i bezpośrednich.
Mistrz pojawia się w Koanie 5 w Wumenguan.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Xiangyan Zhixian (zm. 898) 39/12. Hudou (bd) 39/12. Guang książę
Przypisy
Bibliografia Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. . Red. Stephan Schuhmacher i Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala. Boston, 1989 . Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Zmarli w 898