Artyleria odwodu naczelnego dowództwa – oddziały i związki różnych rodzajów artylerii będące w dyspozycji naczelnego dowództwa, niewchodzące w skład ogólnowojskowych związków taktycznych i operacyjnych. Składa się z artyleryjskich oddziałów i związków przeznaczonych do wzmocnienia ogólnowojskowych związków operacyjnych.
W Wojsku Polskim II RP artyleria dzieliła się na: artylerię organiczną wielkich jednostek piechoty i kawalerii (pułki artylerii lekkiej i dywizjony artylerii ciężkiej w dywizjach piechoty oraz dywizjony artylerii konnej w brygadach kawalerii), artylerię Odwodu Naczelnego Wodza (ONW), szkolnictwo artyleryjskie.
W czasie pokoju w skład artylerii ONW wchodziły następujące oddziały i pododdziały: 1 Pułk Artylerii Najcięższej, 1 Pułk Artylerii Motorowej, dziesięć pułków artylerii ciężkiej (po jednym w każdym Okręgu Korpusu), dwa dywizjony i jedna samodzielna bateria pomiarów artylerii.
Bibliografia
Odwodu naczelnego dowództwa