Conan IV Młodszy (ur. 1138, zm. 20 lutego 1171) – książę Bretanii, syn Alana Bretońskiego, 1. hrabiego Richmond oraz Berty, córki księcia Bretanii Conana III Grubego. Od strony ojca był w prostej linii potomkiem innego księcia Bretanii, Godfryda I.
Po śmierci ojca w 1146 r. odziedziczył angielski tytuł parowski hrabiego Richmond. W 1156 r. zdecydował się walczyć o tron Bretanii. Od 1148 r. trwała tam wojna między ojczymem Conana, Odonem de Porhoet, i wydziedziczonym wujem hrabiego Richmond, Hoelem III. Wyparty do hrabstwa Nantes Hoel zmarł w 1156. W tym samym roku Conan IV wyparł z Bretanii Odona. W 1158 r. zakończył opanowywanie Bretanii przyłączając Nantes po śmierci Godfryda Andegaweńskiego, brata króla Anglii Henryka II.
W odpowiedzi na działania Conana Henryk II zażądał zwrotu hrabstwa Nantes. Conan odmówił, ale do wojny nie doszło. Conan i Henryk zawarli wkrótce porozumienie, przypieczętowane w 1160 r. ślubem Conana z kuzynką Henryka, Małgorzatą Szkocką (1140 – 1201), córką Henryka Szkockiego, 3. hrabiego Huntingdon, i Ady de Warenne, córki Williama de Warenne, 2. hrabiego Surrey. Małżonkowie mieli jedną córkę, Konstancję (1161 – 5 września 1201), księżną Bretanii.
Podczas swojego panowania Conan musiał stawić czoła wielu rebeliom swoich baronów. Nie mogąc ich ostatecznie stłumić był zmuszony zwrócić się o pomoc do Henryka II. Ten zażądał w zamian zrzeczenia się tronu przez Conana na rzecz jego córki, która miała poślubić syna angielskiego monarchy, Godfryda. Conan spełnił żądania Henryka. Zmarł w 1171.
Kategoria:Władcy Bretanii Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Urodzeni w 1138 Kategoria:Zmarli w 1171