Mikławš Andricki (wym. ; ur. 30 maja 1871 w Panschwitz-Kuckau/Pančicach-Kukowie, zm. 18 grudnia 1908 w Żytawie, serbołużycki ksiądz katolicki, redaktor pisma Łužica, pisarz i tłumacz, tworzący w języku górnołużyckim. W latach 1896–1904 zajmował się publicystyką i beletrystyką. Przeciwstawiał się germanizacji, działał na rzecz praw narodu serbołużyckiego.
Jeden z najlepszych stylistów literatury górnołużyckiej. Autor wielu dramatów jednoaktowych. Napisał pierwszą biografię poety łużyckiego Jakuba Barta-Ćišinskiego. Przetłumaczył z języka polskiego i czeskiego dzieła takich pisarzy jak: Henryk Sienkiewicz, Jan Neruda, Alois Jirásek i innych Alois Jirásek u Lužických Srbů (dostęp: 15.11.2017).
Zmarł na gruźlicę. Był starszym bratem serbołużyckiego działacza społecznego Jana Andrickiego i stryjem katolickiego błogosławionego Alojsa Andrickiego.
Ważniejsze utwory Pola stareje maćerje (1894) Listy z Prahi z lět 1886 do 1895 Koło serbskich spisowaćelow (1900) Jakub Ćišinski (1906) Gero (1906) Boži woheń a druhe wobrazki (1937) Hana Rafeltowa a druhe powědančka (1962) Zrudoba to běše a nadźija (1988) Katalog der Deutschen Nationalbibliothek (dostęp: 15.11.2017)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1908 Kategoria:Łużyccy pisarze Kategoria:Łużyccy duchowni katoliccy Kategoria:Łużyccy tłumacze