Józef Lubieniecki (ur. 30 września 1950 w Olsztynie) – polski prawnik i polityk, adwokat, działacz opozycji demokratycznej w PRL, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).
Życiorys W 1972 ukończył prawo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1976–1978 był sędzią Sądu Rejonowego w Olsztynie, a w latach 1978–1981 sędzią Sądu Wojewódzkiego w tym samym mieście. Orzekał w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Od 1974 do 1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, był m.in. wiceprzewodniczącym Komisji Zakładowej Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości przy Sądzie Wojewódzkim w Olsztynie, a od października 1980 wiceprzewodniczącym Krajowej Komisji Koordynacyjnej Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości. Wchodził także w skład komisji „Solidarności” zajmującej się reformą wymiaru sprawiedliwości. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 26 sierpnia 1982. Pracował następnie jako syndyk i radca prawny kurii biskupiej diecezji warmińskiej. Zaangażowany w pomoc prawną w postępowaniach karnych wobec represjonowanych działaczy podziemia, a także w działalność Duszpasterstwa Ludzi Pracy. W lutym 1985 tymczasowo aresztowany z przyczyn politycznych, zwolniono go w kwietniu tego samego roku na skutek umorzenia postępowania. Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.
W wyborach parlamentarnych w 1989 uzyskał mandat posła na Sejm z okręgu nr 66, będąc kandydatem Komitetu Obywatelskiego. W parlamencie był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. W okresie 1990–1992 wchodził w skład Krajowej Rady Sądownictwa. W latach 1992–1993 był wiceprezesem Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a w latach 1993–1994 prezesem Fundacji Prasowej „Solidarność”. Zajął się też praktyką w zawodzie adwokata, był m.in. obrońcą w sprawie samosądu we Włodowie.
Należał do Porozumienia Centrum (1991–1994) i Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów (1999–2001), w 2004 przystąpił do Partii Centrum.
W 2016 został prawomocnie skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata oraz na karę grzywny w sprawie dotyczącej przywłaszczenia działki. Otrzymał również zakaz wykonywania zawodu adwokata na 10 lat.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (2011)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 stycznia 2011 r. o nadaniu odznaczeń ().
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy syndycy Kategoria:Polscy sędziowie Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Partii Centrum Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Ludzie związani z Biskupcem Kategoria:Ludzie urodzeni w Olsztynie Kategoria:Urodzeni w 1950