Kościół Najświętszej Maryi Panny i świętego Jacka w Horodle – kościół parafialny, podominikański, wybudowany w stylu późnobarokowym.
Historia Pierwsze wzmianki o kościele w Horodle pochodzą z 1425 r. Był to kościółek przyklasztorny dominikanów. Został on spalony w wyniku najazdu Tatarów. Kolejna świątynia została konsekrowana w 1603 roku, lecz także i ona została zniszczona podczas Powstania Chmielnickiego. Prace przygotowawcze pod obecny kościół zostały rozpoczęte w 1739 roku z fundacji Joanny i Ambrożego Strutyńskich, starostów horodelskich. Budowę zakończono w 1758 roku. Data ta jest widoczna na łuku tęczowym. W 1852 roku w wyniku pożaru odpadły stiuki pokrywające sklepienie. Zachowała się jedynie ich niewielka część na ścianach. Obecny kościół ma charakter obronny o czym świadczą bardzo grube, blisko dwumetrowe, mury wzmocnione pod oknami oraz dwie cylindryczne baszty ze schodami na strych.
W 2006 roku ksiądz proboszcz Henryk Krukowski rozpoczął prace remontowe, mające na celu osuszenie murów. Prace te trwały do 2008 roku.
Wyposażenie Przedmioty cenne i zabytkowe: monstrancja z 1862 roku złoty kielich z 1604 roku
Galeria
Zobacz też Kościół ormiański w Iwano-Frankiwsku
Przypisy
Linki zewnętrzne http://horodlo.zamojskolubaczowska.pl/
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo bełskie) Kategoria:Szlacheckie fundacje kościelne Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jacka Kategoria:Kościoły obronne w Polsce Jacka Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie w Polsce Kategoria:Architektura barokowa w województwie lubelskim Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie hrubieszowskim Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie lubelskim