Zasada Millona, – nieorganiczny związek chemiczny rtęci na II stopniu utlenienia, powstający m.in. podczas reakcji tlenku rtęci(II) z wodą amoniakalną lub w wyniku zasadowej hydrolizy amidochlorku rtęci. Nazwa pochodzi od fizyka i chemika francuskiego Augusta Millona.
Z kwasami tworzy sole zawierające kationy , np. – jodek zasady Millona (patrz: odczynnik Nesslera) – azotan zasady Millona
Zasada Millona ma w stanie krystalicznym budowę pseudopolimeryczną. Atomy rtęci występują w hybrydyzacji sp, tworząc układy liniowe , zaś atomy azotu posiadają hybrydyzację sp3 i co za tym idzie kąt wiązań wynosi ok. 104°. W rezultacie kryształy tego związku mają tetragonalny układ krystalograficzny, podobny do występującego w β-krystobalicie. Taką samą strukturę zachowuje też większość soli tej zasady. Wyjątkiem są tylko niektóre halogenki, np. bromek, który tworzy pseudopolimeryczny układ heksagonalny, rombowy, jednoskośny, zbliżony do tego jaki występuje w trydymicie.
Przypisy
Kategoria:Wodorotlenki Kategoria:Związki rtęci