Mesjasz Diuny (tyt. oryg. Dune Messiah) – druga powieść Franka Herberta wchodząca w skład uniwersum Diuny, wydana w 1969 roku. Początkowo publikowana w odcinkach w magazynie „Galaxy Science Fiction”. W Polsce powieść oficjalnie ukazała się w 1992 nakładem wydawnictwa Phantom Press. Książka jest kontynuacją powieści Diuna.
Streszczenie Po wojnie (zwanej „dżihadem Muad’Diba”) zakończonej osadzeniem Muad’Diba na imperialnym tronie i wprowadzeniem nowej religii sterowanej przez kwizarów tawfidów (fremeńskich kapłanów) w galaktyce zawiązuje się spisek poprzednich potęg w celu zniszczenia młodego władcy. Dzięki zdolnościom jasnowidzenia Paul dostrzega, że śmierć ponad sześćdziesięciu miliardów ludzi w czasie dżihadu nie zakończyła spirali przemocy i że możliwa jest zagłada ludzkości. Równocześnie Tleilaxanie wszczynają spisek przeciwko władcy, w którym biorą udział osoby z jego najbliższego otoczenia, w tym Korba – szef kwizarów tawfidów. Muad’Dib nakazuje użycie sił zbrojnych przeciwko buntownikom na Arrakis, jednak oni odpowiadają bronią atomową. W wyniku tego Paul i wielu Fremenów zostaje oślepionych. By nie doprowadzić do zniszczenia ludzkości, Paul wybiera wygnanie na pustyni. Alia Atryda zostaje regentką Imperium, w imieniu nowo narodzonych dzieci Paula.
Przypisy
Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1969 roku Kategoria:Powieści z cyklu Diuna