thumb|Dom parterowy z trzema szczytami (widoczne tylko dwa, zaznaczone na żółto) thumb|Szczyt Domu Wagi Miejskiej w Nysie thumb|Szczyt kamienicy we Wrocławiu thumb|Chata postawiona szczytem (ścianą szczytową) do drogi Szczyt – fragment ściany budynku na wysokości poddasza w dachu dwuspadowym, pulpitowym, półszczytowym ograniczony połaciami dachu lub ozdobne zwieńczenie elewacji, lub jej części np. ryzalitu, portalu, obramienia okiennego, oparte na kształcie trójkąta.
Szczytem określa się też boczną, węższą ścianę budynku (inaczej ściana szczytowa).
Szczyty kościołów i kamienic są często bogato zdobione – zależnie od stylu, jaki reprezentują. Zawierają otwory okienne (np. ostrołukowe lub okulusy), blendy lub sterczyny. Występują też szczyty o wykrojach falistych, wolutowych czy też zdobione lizenami i pilastrami.
Klasyczną formą szczytu jest fronton.
Podział szczytów Ze względu na kształt rozróżnia się: szczyt sterczynowy
szczyt wnękowy
Przykłady zdobionych szczytów kościoły: kolegiata Bożego Ciała w Bieczu kościół św. Stanisława Kostki w Barnisławiu (powiat policki) kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Suchaniu (powiat stargardzki) kaplica Świętego Ducha w Trzebiatowie (powiat gryficki) Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Widuchowej (powiat gryfiński) Pomorski Kościół Ewangelicki w Greifswaldzie (Niemcy) kościół św. Mikołaja w Pasewalku (Niemcy)
budynki świeckie: Dom Wagi Miejskiej w Nysie Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie Ratusz w Stargardzie Ratusz w Chojnie Dom Kopernika w Toruniu
Zobacz też naczółek (architektura) fronton wimperga
Przypisy
Kategoria:Elementy budowlane