Jerzy Bronisławski (ur. 7 maja 1930 w Łodzi) – pułkownik kontrwywiadu cywilnego PRL, prawnik, pisarz, pilot i tłumacz grup turystycznych.

Dzieciństwo Jego ojciec Marcin Bronisławski był przedsiębiorcą transportowym. Wraz z innymi przedsiębiorcami zorganizował zbiórkę funduszy na zakup samolotu dla Wojska Polskiego. Został on oficjalnie przekazany latem 1939 r. na lotnisku w pobliżu Łodzi. Wydarzenie to opisała prasa. Ten fakt miał duży wpływ na dalsze losy rodziny Bronisławskich. Z tego powodu Marcin Bronisławski trafił później do obozu, zaś Jerzy Bronisławski wraz z matką na przymusowe roboty. Trudne warunki obozowe oraz podczas przymusowych robót, a także wyczerpująca praca przy pozyskiwaniu torfuSkwar słoneczny i stopy jednocześnie zanurzone z zimnej wodzie. Niemiecki lekarz po przebadaniu Jerzego Bronisławskiego pod koniec wojny stwierdził, że będzie mógł jeszcze pracować jedynie przez rok, gdyż rozwinie się u niego gruźlica. trwale nadwątliła im zdrowie. Po wojnie Marcin Bronisławski był obłożnie chory, aż do swojej śmierci.

Praca w kontrwywiadzie Był pracownikiem MSW PRL w latach 1949–1974, głównie kontrwywiadu cywilnego. Rozpoczął pracę w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Olsztynie w październiku 1949 roku. Po rozpracowaniu siatki Werwolfu (Wilkołaków) przeniesiono go do Wydziału I Departamentu I MBP (kontrwywiad) w Warszawie, zajmującego się zwalczaniem szpiegostwa na rzecz RFN i szpiegów prohitlerowskich z czasu wojny. W roku akademickim 1955–1956 studiował w szkole kontrwywiadu w Moskwie. Po powrocie został kierownikiem sekcji kontrwywiadu w Wydziale I Departamentu II zajmującego się zwalczaniem wywiadu USAPo przekształceniu Organizacji Gehlena w BND nie podjęto współpracy z najbardziej skompromitowanymi agentami z czasów III Rzeszy. Przejęła ich CIA, więc Bronisławski dalej ich zwalczał.. Od października 1959 do września 1961 r. pracował w rezydenturze polskiego kontrwywiadu w Berlinie Wschodnim. Po powrocie pracował w specjalnej grupie kontrwywiadu zajmującej się wybranymi, dotychczas nie rozwiązanymi sprawami. Następnie został kierownikiem sekcji zajmującej się rozpracowywaniem akredytowanych w Polsce zagranicznych dziennikarzy. Od marca 1971 do grudnia 1974 roku był pierwszym rzecznikiem prasowym MSW.

W trakcie pracy zawodowej studiował prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej uczelni obronił w latach 60. pracę doktorską pt. Szpiegostwo, wywiad i dywersja w polskim prawie karnym (1772–1960). W 1974 r. opublikował opracowaną na jej podstawie książkę pt. Szpiegostwo, wywiad, paragrafy.

Twórczość literacka i dalsze losy Z twórczością literacką od jej strony warsztatowej po raz pierwszy zetknął się w połowie lat 50., gdy na polecenie przełożonych pomagał Lucjanowi Wolanowskiemu w zbieraniu materiałów do jego książki Cichy frontLucjan Wolanowski, Cichy front. Wyd. Iskry, Warszawa 1956, s. 229.. W tej książce opisano działalność wywiadowczą i dywersyjną „Organizacji Gehlena” oraz walkę z nią polskiego kontrwywiadu, w których brał udział Bronisławski. Swoje pierwsze opowiadanie pt. Kariera przesłał na przełomie 1961–1962 r. jednemu z warszawskich tygodników, który ogłosił konkurs na opis losów powojennej inteligencji polskiej. Otrzymał za nie drugą nagrodę. Opowiadanie opublikował „Magazyn Polski”.

Jedną ze swoich powieści Zanim przyjdą o świcie (1969) zaadaptował na scenariusz filmu sensacyjno-szpiegowskiego Orzeł i reszka z 1974 roku.

Jest członkiem Związku Literatów Polskich.

Od 1976 był przewodnikiem turystycznym dla grup niemieckojęzycznych, zwłaszcza przyjeżdżających na polowania. Swoje doświadczenia w tym zakresie opisał w książce Lasy, zwierzęta i ludzie (1988). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1953) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975)Jerzy Bronisławski na stronie Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI wieku.

Twórczość Niewidzialni w tłumie. Wyd. I, Iskry, Warszawa 1967, s. 282. Niewidzialni w tłumie. Tropami dramatycznej walki kontrwywiadu. Wyd. II, Iskry, Warszawa 1968, s. 199. Zanim przyjdą o świcie... Wyd. I, Iskry, Warszawa 1969, s. 333. Zanim przyjdą o świcie... Wyd. II przejrz. i popr., Iskry, Warszawa 1970, s. 269. Szable i lichwiarze. Wyd. Iskry, Warszawa 1970, s. 350. Pomyłka Mr Baileya. Wyd. MON, Warszawa 1970, s. 164. Seria Labirynt. Anatomia zdrady. Wyd. MON, Warszawa 1971, s. 183. Wyobcowani. Wyd. Iskry, Warszawa 1972, s. 310. Pojedynek. Wyd. MON, Warszawa 1972, s. 176. Seria Labirynt. Szpiegostwo, wywiad, paragrafy. Wyd. MON, Warszawa 1974, s. 272. Niewidzialni w tłumie. Tropami dramatycznej walki kontrwywiadu. Wyd. III, Iskry, Warszawa 1975, s. 297. Życie bez gwarancji. Wyd. Iskry, Warszawa 1975, s. 384. Gospodarz pustego domu. Wyd. MAW, Warszawa 1978, s. 228. Bez skrupułów. Wyd. MAW, Warszawa 1979, s. 196. . Mazurska saga. Wyd. MAW, Warszawa 1980, s. 241. . Fałszywi prorocy. Wyd. I, MAW, Warszawa 1981, s. 260. . Fałszywi prorocy. Wyd. II, MAW, Warszawa 1984, s. 264. Ziemia podglądana. Wyd. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987, s. 136. . Lasy, zwierzęta i ludzie. Wyd. KAW, Warszawa 1988. ...i kontrwywiad (wspomnienia oficera operacyjnego). Wyd. Oficyna Wydawnicza „Spar”, Warszawa 1997, s. 440. . Instygator. Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2006, s. 372. , . Wczorajsze jutro (cztery małe ojczyzny). Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2007, s. 366. .

Nagrody Druga nagroda od jednego z tygodników za opowiadanie pt. Kariera w konkursie na opis losów powojennej inteligencji polskiej, przełom 1961–1962 roku. Druga nagroda w ogólnopolskim konkursie literackim im. Eugeniusza Paukszty zorganizowanym przez Bibliotekę Publiczną w Kargowej w 2003 roku (za powieść Wczorajsze jutro).

Przypisy

Bibliografia Bronisławski J., ...i kontrwywiad (wspomnienia oficera operacyjnego). Wyd. Oficyna Wydawnicza „Spar”, Warszawa 1997, s. 440. .

Linki zewnętrzne Filmografia Jerzego Bronisławskiego

Kategoria:Funkcjonariusze Departamentu II MSW PRL Kategoria:Funkcjonariusze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Polski Ludowej Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Rzecznicy prasowi polskich ministerstw Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Wojskowi związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi