Cora Madou (Jeanne Odaglia) (ur. 5 stycznia 1891 w Marsylii, zm. 26 lutego 1971 w Villefranche-sur-Mer) – francuska piosenkarka, przedstawicielka nurtu Chanson réaliste.
Rozpoczęła karierę po 1910 roku w Marsylii. W 1919 roku przeniosła się do Paryża i zaczęła występować w teatrach takich jak Bataclan oraz w kabaretach, głównie w kabarecie Nilsona Fyschera.
Styl wykonywanych przez nią piosenek kontrastował ze stylem gwiazd tamtych czasów. Występowała na małych scenach, by bezpośrednio komunikować się z publicznością, która specjalnie przychodziła na jej występy dla owianych tajemniczością piosenek.
Jako charakterystyczna postać bohemy paryskiej lat. 20. pojawiła się na wielu afiszach autorstwa plakacisty Paula Colin. W 1937 roku wyszła za mąż za kompozytora piosenek Vincenta Scotto. Podczas występów, na których wykonywała piosenki autorstwa Scotto, mąż towarzyszył jej grając na gitarze.
Piosenki w jej interpretacjach pojawiły się na wielu płytach, a także w popularnych edycjach nutowych.
W późnych latach 30. nagle zakończyła karierę artystyczną. W 1938 roku wyszła za mąż za ministra lotnictwa Guya La Chambre.
Repertuar Adieu, Venise provençale Cane, Cane, Canebière Comme un mouchoir de poche Dans ma petite calanque Ecoute ma guitare Il n'y en a qu'un J'aime la mer comme une femme J'ai rêvé d'une fleur Les Pescadous, ouh! ouh! Le Plus Beau Tango du monde Marche des petits facteurs Tu m'fais rire Un Petit cabanon Vous avez l'éclat de la rose Y en a qu'un dans Marseille
Wybrana dyskografia Cora Madou, Indisponible ; BL-GI-1480 Cora Madou – 1926–1935 - album kompilacyjny; wyd. Chansophone (1996)
Przypisy
Kategoria:Francuskie wokalistki Kategoria:Ludzie urodzeni w Marsylii Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1971