Stefan, (ur. 23 czerwca 1385, zm. 14 lutego 1459 w Simmern Hunsryckim) – książę niemiecki, książę-palatyn Zweibrücken w latach 1410–1459.
Syn króla Niemiec Ruprechta i Elżbiety, burgrabianki norymberskiej.
Po śmierci Ruprechta w 1410, Palatynat został podzielony pomiędzy jego czterech synów. Najstarszy z nich, Ludwik otrzymał największą część ziemi, jak również tytuł elektora oraz zwierzchnictwo nad pozostałymi członkami rodziny. Jan otrzymał część górnego Palatynatu ze stolicą w Neumarkt in der Oberpfalz. Stefan otrzymał Palatynat-Simmern-Zweibrücken, a najmłodszy z braci Otto tereny Palatynatu-Mosbach.
10 czerwca 1410 Stefan Wittelsbach ożenił się z hrabiną Anną Veldenz (zm. 1439), córką hrabiego Veldenz Fryderyka (1370–1444). Para miała siedmioro dzieci: Annę (1413–1455) Małgorzatę (1416–1426) Fryderyka (1417–1480) – księcia Palatynatu-Simmern-Sponheim Ruprechta (1420–1478) – biskupa Strasburga Stefana (1421–1485) – kanonika przy katedrze w Strasburgu, Moguncji, Kolonii, Spirze, Liège Ludwika (1424–1489) – księcia Palatynatu-Zweibrücken-Weldenz Jana (1429–1475) – arcybiskupa Magdeburga
Po śmierci ojca Anny, hrabstwo Veldenz przeszło na własność książąt Palatynatu-Zweibrücken.
Kategoria:Wittelsbachowie Kategoria:Władcy Palatynatu Kategoria:Urodzeni w 1385 Kategoria:Zmarli w 1459