Wiwera indyjska, cyweta indyjska, cybeta (Viverra zibetha) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny wiwer (Viverrinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Viverra zibetha. Holotyp pochodził z Indii. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typoweV. z. expectata Viverra zibetha expectataColbert & Hooijer, 1953Plejstocen; Yenchingkou, Syczuan, Chińska Republika Ludowa.V. z. hainanaViverra zibetha hainanaWang & Xu, 1983Hajnan.V. z. pruinosusViverra zibetha pruinosaWroughton, 1917Thaget, rzeka Taninthayi, Taninthayi.V. z. sigillataViverra zibetha sigillataH.C. Robinson & Kloss, 1920Bang Nara, Patani, Malezja.V. z. surdasterViverra zibetha surdasterO. Thomas, 1927Xieng Khouang, Laos.
Ważność V. tainguensis jest dyskusyjna; uznano ją za synonim V. zibetha. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają sześć podgatunków.
Etymologia Viverra: „fretka”. zibetha: „cyweta”, od „cyweta”, od arab. zabbad „perfumy uzyskane z małego kota”. expectata: łac. exspectatus „oczekiwany, witany”, od exspectare „mieć nadzieję”, od spectare „rozważać”. hainana: Hajnan, Chińska Republika Ludowa. pruinosus: łac. pruinosus „oszroniony, zimny”, od pruina „szron”. sigillata: łac. sigillatus „ozdobiony małymi kształtami”, od sigilla „obraz, figurka, znak”, od signum „znak”; przyrostek zdrabniający -illa. surdaster: łac. surdaster „trochę głuchy, słabo słyszący”, od surdus „cichy, niewrażliwy, głuchy”.
Zasięg występowania Wiwera indyjska występuje w południowej, południowo-wschodniej i wschodniej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku: V. zibetha zibetha – południowo-zachodnia Chińska Republika Ludowa (Tybetański Region Autonomiczny) do Nepalu i północno-wschodnich Indii. V. zibetha expectata – Chińska Republika Ludowa. V. zibetha hainana – Chińska Republika Ludowa (Hajnan). V. zibetha pruinosus – Mjanma. V. zibetha sigillata – Tajlandia i Malezja. V. zibetha surdaster – Laos, Wietnam i Kambodża.
Introdukowany na Andamany.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 75–85 cm, długość ogona 38–49,5 cm, długość ucha 4,7–5,2 cm, długość tylnej stopy 10,9–14 cm; masa ciała 8–9 kg. Umaszczenie żółtawobrunatne z rudymi plamami, z ciemną pręgą wzdłuż grzbietu, na ogonie i szyi biało-czarne pasy. Sierść długa. Na części ogonowej ciemne pierścienie.
Tryb życia Zamieszkuje lasy i zarośla. Zwierzę wszystkożerne, polowanie w nocy, żywi się ptakami, ssakami, rybami, wężami, krabami, jajami, a także owocami i korzonkami.
Znaczenie Bywa hodowana dla cywetu – substancji zapachowej wykorzystywanej w przemyśle perfumeryjnym.
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Wiwerowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza