Rozrachunki – należności lub zobowiązania zarachowane w księgach jednostki gospodarczej na podstawie dokumentów księgowych (zewnętrznych lub wewnętrznych), charakteryzujące się precyzyjnym określeniem wierzyciela i dłużnika, zaakceptowaną przez nich kwotą, będącą przedmiotem rozrachunku, oraz ściśle określonym terminem i sposobem rozliczenia. Rozrachunki wykazywane są w kwotach nominalnych (brutto, tj. wraz z naliczonym podatkiem VAT). W księgach przedsiębiorstw działających w Polsce rozrachunki wykazywane są w walucie polskiej, to znaczy, że rozrachunki wyrażone w walucie obcej przeliczane są zgodnie z obowiązującymi przepisami na walutę polską.
W rachunkowości dzieli się rozrachunki, stosując następujące kryteria:
Podmiotowość: z odbiorcami i dostawcami, z pracownikami, z właścicielami (udziałowcami, wspólnikami, akcjonariuszami), z jednostkami publicznoprawnymi, z bankami, z innymi osobami fizycznymi i prawnymi.
Przedmiotowość: z tytułu dostaw i usług, podatków i ubezpieczeń społecznych, dotacji, rozrachunków wewnątrzzakładowych, wynagrodzeń, zaliczek, emisji papierów wartościowych, udzielonych i zaciągniętych pożyczek i kredytów, niedoborów, szkód i nadwyżek w majątku przedsiębiorstwa zobowiązania i należności warunkowe.
Zasięg terytorialny: krajowe i zagraniczne
Termin spłaty: długoterminowe, krótkoterminowe.
Rodzaj działalności jednostki: dotyczące działalności operacyjnej, finansowej i związane z budową środków trwałych.
Pewność dokonywania rozliczeń: pewne, wątpliwe, czyli o charakterze spornym, a także: bezwarunkowe, warunkowe.
W bilansie rozrachunki ujmowane są zarówno w aktywach (należności długo- i krótkoterminowe), jak i w pasywach (zobowiązania długo- i krótkoterminowe).
Kategoria:Rachunkowość