Antoni Kiszewski (ur. 10 czerwca 1810 w Pile, zm. ok. 1887) – polski pedagog, autor podręczników do nauki języka polskiego, propagator jedwabnictwa.
Życiorys Urodził się w Pile w zubożałej rodzinie szlacheckiej.
Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w 1835 r. uczył w szkole chóralnej przy preparandzie nauczycielskiej w Trzemesznie.
Od 1836 do 1881 r. pracował w Seminarium Nauczycielskim w Paradyżu, awansując z czasem na pierwszego nauczyciela seminarium. Był jednym z głównych organizatorów paradyskiego seminarium oraz tutejszej wzorcowej szkoły ćwiczeń. Uczył języka polskiego oraz dydaktyki, zwracając szczególną uwagę na nowe sposoby nauczania. Podkreślał konieczność „naoczoności”, czyli poglądowości w nauczaniu. Uczniowie mieli nie tylko słuchać o danych zjawiskach czy przedmiotach, ale także oglądać je, np. podczas wycieczek terenowych, których był wielkim zwolennikiem. Swoje doświadczenie metodyczne wykorzystywał przy opracowywaniu podręczników, które cieszyły się dużą popularnością i uznaniem. Jego podręcznik Nauka o świecie przeznaczony dla dzieci w wieku 9–11 lat został wprowadzony do seminariów nauczycielskich w Paradyżu i Poznaniu oraz szkół elementarnych w Wielkim Księstwie Poznańskim, stanowiąc ważny etap w rozwoju dydaktyki nauczania początkowego.
W 1844 r. podjął próbę założenia sierocińca dla chłopców.
W 1850 r. założył w Paradyżu przedsiębiorstwo jedwabnicze, tzw. motarnię. Działał aktywnie w Towarzystwie Jedwabniczym Wielkiego Księstwa Poznańskiego, propagując jedwabnictwo m.in. na łamach czasopisma „Ziemianin”. W 1853 r. na zlecenie Naczelnego Prezesa Prowincji Poznańskiej Kiszewski przeprowadzał doświadczenia z wprowadzeniem rdestu ptasiego (Polygonum aviculare) jako karmy dla jedwabników. W swojej motarnii Kiszewski eksperymentował także z krzyżowaniem różnych odmian jedwabników w celu uzyskania najlepszych rezultatów hodowlanych.
Niedługo przed śmiercią został powołany na powiatowego inspektora szkolnego w Ostrzeszowie Wielkopolskim.
Za zasługi w rozwoju szkolnictwa otrzymał 12 grudnia 1880 r. Order Orła Czerwonego IV klasy.
Dzieła Lista dzieł: Nauka polskiego czytania i pisania na kl. I (1845), Czterdzieści tablic ściennych do pisania i czytania dla szkół elementarnych polskich (1846), Nauka o świecie – podręcznik do nauki języka polskiego na kl. II (1847), Czytelnia, czyli zbiór rozmaitych powieści, podań, klecht, legend, opisów geograficznych, wspomnień historycznych, zadań i myśli, fraszek i dowcipów itp. ku nauce, zbudowaniu i rozrywce (1866), Wzory poezji polskiej (1876).
Przypisy
Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20070928100645/http://tygodninowy.strony.alfatv.pl/aktualnosci/pokaz/812.dhtml
Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Autorzy podręczników szkolnych Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1887