Raduga Ch-65 – rosyjski taktyczny pocisk manewrujący.
Ch-65 jest zmodyfikowana odmianą rakiety Raduga Ch-55. Modyfikacje miały na celu zmniejszenie zasięgu z 2500-3000 do poniżej 600 km oraz zastąpienie głowicy atomowej konwencjonalną. Opracowanie takiego pocisku było wymuszone postanowieniami traktatu SALT II, zgodnie z którymi samoloty przenoszące pociski rakietowe o zasięgu powyżej 600 km były traktowane jako bombowce strategiczne, a liczba takich samolotów na uzbrojeniu ZSRR i USA została ściśle ograniczona.
Pierwsze informacje na temat Ch-65 zostały udostępnione na Mosaeroshow'92. Według nich projektowana rakieta miała zasięg 500-600 km. W 1993 roku po raz pierwszy zaprezentowano makiety pocisku oznaczonego jako Ch-65SE. Zmianie uległ podawany zasięg rakiety, który miał zależnie od wysokości odpalenia zmieniać się od 250 do 280 km. Pocisk miał przenosić głowicę konwencjonalną i mieć kombinowany układ naprowadzania składający się z układu nawigacji bezwładnościowej i aktywnej głowicy radarowej służącej do precyzyjnego naprowadzania pocisku na cel. Rakieta miała służyć do zwalczania dużych okrętów o SPO powyżej 300 m². Ch-65 napędzany jest silnikiem odrzutowym wysuwanym po starcie pod ogonową cześć pocisku.
Dane taktyczno-techniczne Ch-65 Masa: 1250 kg Masa głowicy bojowej: 410 kg Długość: 6,04 m Średnica kadłuba: 0,514 m Rozpiętość: 3,10 m Prędkość: 0,48-0,77 Ma Zasięg: 250-280 km Wysokość lotu: 10-110 m
Bibliografia
Kategoria:Lotnicze pociski z napędem odrzutowym Kategoria:Pociski manewrujące Kategoria:Rosyjska broń lotnicza