thumb|Marek Prawda odbiera od Radosława Sikorskiego nominację na podsekretarza stanu (2024) Marek Władysław Prawda (ur. 1 października 1956 w Kielcach) – polski socjolog i dyplomata, ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Szwecji (2001–2005) i Niemczech (2006–2012), stały przedstawiciel RP przy Unii Europejskiej (2012–2016), dyrektor Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce (2016–2021), podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2024–2025).

Życiorys W latach 1975–1979 odbył studia ekonomiczne na Uniwersytecie w Lipsku. Od 1979 był studentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W 1984 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii pracy. Rozprawa doktorska Cykl życia jednostki a wartości pracy została wydana przez Ossolineum. Był uczniem Jerzego Holzera. W latach 1987–1989 przebywał na stypendium naukowym na Uniwersytecie w Hamburgu. W latach 1984–1990 był pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, a w latach 1990–1992 Zakładu Studiów nad Niemcami w Instytucie Studiów Politycznych PAN.

W latach 80. działał w NSZZ „Solidarność”. W 1989 był członkiem lokalnego Komitetu Obywatelskiego na warszawskim Żoliborzu. Jesienią 1989 z ramienia KO koordynował pomoc dla uchodźców z NRD przybywających do Polski.

Od 1992 zatrudniony w polskiej dyplomacji. Przez sześć lat pracował w Ambasadzie RP w Bonn na stanowiskach I sekretarza, radcy-ministra i chargé d’affaires (od września do grudnia 1995). Później był wicedyrektorem (1998–1999) i dyrektorem (1999–2001) Departamentu Europy Zachodniej w MSZ oraz dyrektorem sekretariatu ministra spraw zagranicznych (2001). W latach 2001–2005 pełnił funkcję ambasadora RP w SzwecjiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2001 r. nr Z.110-72-2001 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 września 2005 r. nr Z.110-83-2005 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Następnie powrócił na stanowisko dyrektora sekretariatu ministra. W sierpniu 2006 został powołany na ambasadora RP w NiemczechPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 sierpnia 2006 r. nr Z. 110-33-2006 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Stanowisko to zajmował do 31 sierpnia 2012Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr 110-66-2012 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. We wrześniu 2012 objął stanowisko stałego przedstawiciela RP przy Unii EuropejskiejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr 110-68-2012 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. Zakończył urzędowanie 29 lutego 2016Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lutego 2016 r. nr 110.4.2016 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().. W kwietniu 2016 został dyrektorem Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce; funkcję tę pełnił do 2021. Od 9 stycznia 2024 do sierpnia 2025 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W zakres jego kompetencji wchodziły: polityka wschodnia i europejska, a także rozszerzenia i sąsiedztwa Unii Europejskiej, reprezentowanie ministra w posiedzeniach Komitetu do Spraw Europejskich oraz zatrudnianie obywateli polskich w Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, instytucjach i organizacjach międzynarodowych. 26 stycznia 2026 objął kierownictwo Ambasady RP w Bernie (jako chargé d’affaires a.i.).

Był wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie (2023–2024), Akademii Finansów i Biznesu Vistula oraz Uniwersytecie Europejskim Viadrina we Frankfurcie nad Odrą (2022–2024). W 2023 został wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego.

Życie prywatne Syn Apolonii i Władysława. Jest żonaty, ma dwie córki.

Posługuje się biegle językiem niemieckim, angielskim, francuskim, szwedzkim i rosyjskim.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN (2012) Order Zasługi Brandenburgii (2012) Komandor Krzyża Uznania (Łotwa, 2025) Nagroda Dialogu Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich (2016) Nagroda Europejskiego Instytutu Kultury i Mediów „Polonicus” (2019)

Wybrane publikacje

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Ambasadorowie III Rzeczypospolitej w Szwecji Kategoria:Ambasadorowie Polski w Niemczech Kategoria:Ambasadorowie Polski przy Unii Europejskiej Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Ludzie związani z Bonn Kategoria:Ludzie związani z Brukselą Kategoria:Ludzie związani ze Sztokholmem Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Uznania Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Brandenburgii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN Kategoria:Pracownicy Instytutu Studiów Politycznych PAN Kategoria:Urzędnicy Komisji Europejskiej Kategoria:Wiceministrowie spraw zagranicznych III Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Urodzeni w 1956