Singulare tantum (l.mn. singularia tantum) – rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej, np.: odzież, miłość, szlachta. Cecha ta wynika często ze specyfiki realiów pozajęzykowych.
Do tej grupy można zaliczyć:
nazwy przedmiotów niepoliczalnych: mosiądz, ryż, powietrze; określenia pojęć abstrakcyjnych: zawiść, duma, uznanie; nazwy geograficzne: Monako, Kilimandżaro; nazwy zbiorowe: młodzież, bohema, igliwie, duchowieństwo, chłopstwo; Niektóre rzeczowniki tego typu mogą przybierać także gramatyczną formę liczby mnogiej, lecz przekształcenie to nie spełnia wymogów odmiany, gdyż zmianom morfologicznym towarzyszą zmiany semantyczne, np:
szkło – rodzaj materiału, szkła – okulary; miłość – uczucie, miłości – romanse lub ukochane osoby.
Rzeczowniki, które funkcjonują wyłącznie w liczbie mnogiej, określa się jako pluralia tantum.
Zobacz też
singularia tantum w języku angielskim
Przypisy
Bibliografia Rzeczownik, w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN. Warszawa 2010, s. 1663–1664.
Kategoria:Zwroty łacińskie Kategoria:Liczba gramatyczna