Lew Abramowicz Kassil (ur. 27 czerwca 1905 w Engels nad Wołgą, zm. 21 czerwca 1970 w Moskwie) – popularny wśród młodzieży radzieckiej pisarz.
Ojciec Kassila był lekarzem, matka – nauczycielką muzyki.
W 1923 r., po ukończeniu szkoły, Kassil przeniósł się do Moskwy, gdzie zapisał się na wydział matematyczno-fizyczny Uniwersytetu Moskiewskiego. Debiutował w 1925 roku. Rozgłos zyskał jako autor autobiograficznej powieści o czasach szkolnych pt. Szwambrania (Czytelnik, 1950).
Razem z innymi radzieckimi dziennikarzami brał udział w lotach Czkałowa nad biegunem, w lotach do stratosfery, udawał się w dalekie podróże morskie. Uczestniczył również w wystąpieniach radzieckich sportowców za granicą.
W czasie II wojny światowej był korespondentem Wszechzwiązkowego Komitetu do Spraw Radia.
Ostatnimi najbardziej znanymi utworami są: Ulica młodszego syna (Nasza Księgarnia, 1951), napisana wspólnie z Maksem Polanowskim powieść o młodym bohaterze ostatniej wojny; Barwy wschodzącego słońca (Nasza Księgarnia, 1956), powieść monograficzna o młodym artyście malarzu; Bramkarz republiki (Iskry, 1955), ciesząca się olbrzymim powodzeniem nie tylko wśród młodzieży, ale i wśród dorosłych czytelników w Związku Radzieckim.
Na podstawie scenariusza opartego na powieści Bramkarz republiki nakręcono w swoim czasie popularny radziecki film Bramkarz.
Przypisy
Bibliografia Informacje pochodzą z: L. Kassil: Bramkarz republiki. Warszawa 1975, s. IV okł.
Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Odznaczeni Medalem 800-lecia Moskwy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1970 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie