184 Warszawski pułk piechoty (ros. 184 пехотный Варшавский полк) – oddział piechoty Armii Imperium Rosyjskiego.
Historia Pułk sformowany został 27 marca 1811 za panowania Aleksandra I Romanowa. Nazwę wyróżniającą Warszawski otrzymał w okresie Królestwa Kongresowego. Święto pułku obchodzone było 27 marca. W 1914 jednostka stacjonowała w miejscowości Szuja, położonej 300 km na północny wschód od Moskwy. Wchodziła w skład 46 Dywizji Piechoty (XXV Korpus Armijny). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili zielone patki. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 324 pułk piechoty. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach. pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Żołnierzem pułku był między innymi Paweł Argiejew, późnieszy as myśliwski z okresu I wojny światowej, a w latach 1907–1909 Konstanty Kalinin, znany konstruktor samolotów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Szuja Kategoria:Jednostki o nazwie wyróżniającej Warszawska Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918