Jan Nepomucen Kossakowski herbu Ślepowron (ur. 16 maja 1755Polski Słownik Biograficzny, t. XIV, s. 265.Encyklopedyja powszechna, t. XV, Warszawa 1864, s. 666. w Gołczy, zm. 26 września 1808 w BadenEncyklopedyja powszechna, t. XV, Warszawa 1864, s. 667. pod Wiedniem) – biskup inflancko-piltyński, wileński i inflancki, członek Komisji Edukacji Narodowej, przewodniczący Komisji Edukacyjnej Litewskiej od 1797 rokuna zmianę z biskupem Józefem Arnoldem GiedroyciemJanina Kamińska, Universitas Vilnensis 1793-1803, Od Szkoły Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Imperatorskiego Uniwersytetu Wileńskiego, Warszawa 2012, s. 56., kanonik wileński w 1788 rokuPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 217..

Życiorys Urodził się 16 maja roku 1755 (według J. Bartoszewicza mógłby to być rok 1753), jako syn Antoniego, podstolego nowogródzkiego, i Konstancji z Krosnowskich. W dzieciństwie, do 13. roku życia wychowywany był przez swą babkę (Krosnowską). Przez cztery lata (1768–1772) pobierał nauki u pijarów w Piotrkowie. W latach 1775–1776 kształcił się w warszawskim konwikcie pijarskim. Rok później (1777) wstąpił do seminarium Ks. Ks. Misjonarzy w Warszawie. W roku 1781 wyruszył na dalsze studia, początkowo do Rzymu (przez Wiedeń i Wenecję), a cztery lata później (1785) do Paryża i Londynu. Do Polski powrócił w grudniu roku 1786. Trzy lata później (1789) mianowany proboszczem koadiutorem, a po śmierci Józefa Kazimierza Kossakowskiego (maj 1794) – proboszczem wołpiańskim.

Był członkiem Komisji Edukacyjnej Wielkiego Księstwa Litewskiego z nominacji konfederacji targowickiej w 1793 rokuGazeta Warszawska. 1793, nr 26, [b.n.s.], 4 lata później (1797) został jest prezesem. Był członkiem konfederacji grodzieńskiej 1793 rokuVolumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 54.. Był także inicjatorem i jednym z założycieli wileńskiego Towarzystwa Dobroczynności oraz zajmował się pracą oświatową wśród chłopów.

W 1796 roku odznaczony rosyjskim Orderem św. Aleksandra NewskiegoБантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, s. 167.. Sześć lat później (1802) stał się członkiem warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zmarł 26 sierpnia roku 1808 w podwiedeńskim Baden.

Dokończył odbudowę kaplicy Imienia Najświętszej Maryi Panny w katedrze wileńskiej, po jego śmierci umieszczono w niej upamiętniające go epitafium.

Twórczość Ważniejsze utwory, kazania i mowy Dziennik mego życia r. 1781 (od 1 września 1781 do 16 września 1782), z rękopisu wyd. J. Weyssenhoff: Pamiętnik ks. Jana Nepomucena Kossakowskiego, biskupa wileńskiego (ur. 1755, †1808), Biblioteka Warszawska 1895, t. 2 Pamiętnik życia mojego, zaczęty w Rzymie roku 1782 (od 16 maja 1755 do 1781), z rękopisu wyd. J. Weyssenhoff: Pamiętnik ks. Jana Nepomucena Kossakowskiego, biskupa wileńskiego (ur. 1755, †1808), Biblioteka Warszawska 1895, t. 2 Kazanie o miłości ojczyzny... miane roku 1789, Wilno (1790); wyd. 2 Wilno 1803, (kazanie to inauguruje cykl kazań o charakterze patriotycznym, zobacz poz. 6, 8-13) Kazanie na pogrzebie... Aleksandra Pocieja, wojewody trockiego, Wilno (1790) Kazanie na pogrzebie... Tomasza Zienkowicza, sufragana i dziekana wileńskiego, Wilno (1790) Kazanie o zachowaniu praw narodowych... miane r. 1790, Wilno (1790) Kazanie na uroczystość poświęcenia kościoła w Wojtkuszkach, dobrach dziedzicznych... Michała i Barbary z Zyberków Kossakowskich, Wilno 1791 Kazanie o spełnieniu powinności stanu, powołania i urzędu... miane r. 1791, Wilno (1791); wyd. także równocześnie, razem z poz. 9 w: Kazanie o spełnieniu powinności... Przy tym kazanie tegoż z okoliczności ustanowionego rządu 3 Maja, Wilno (1791) Kazanie w dzień uroczystego nabożeństwa, w Wilnie odprawionego na podziękowanie Bogu za całość i szczęśliwość ojczyzny naszej ustanowieniem dobrego rządu dnia 3 Maja r. 1791 zabezpieczoną, Wilno (1791); wyd. także równocześnie, razem z poz. 8 Kazanie o prawdziwej wielkości i chwale człowieka... miane r. 1792, Wilno (1792) Kazanie o jedności, zgodzie i pokoju... r. 1792 miane, Wilno (1792) Kazanie o uszanowaniu zwierzchności... miane r. 1793, Wilno (1793) Kazanie o zasadach szczególnej każdego człowieka i powszechnej narodów szczęśliwości, w cnocie tylko mogących się znajdować, przy zaczęciu sejmu grodzieńskiego r. 1793 mówione, Wilno (1793) Dziennik (od 1 lipca do 1 października 1793), niewydany, (o rękopisie inform. J. Weyssenhoff, jak wyżej poz. 1) Kazanie miane przy otwarciu szpitala Św. Jakuba w Wilnie d. 16 czerwca 1799 roku, Wilno 1799 Kazanie przy poświęcaniu cmentarza Św. Stefana, Wilno brak roku wydania (prawdopodobnie około roku 1800) Kazanie w dzień poświęcenia kościoła katedralnego, Wilno 1801 Kazanie w dzień otwarcia drugiej guberni w Grodnie, 1 stycznia 1802 r. miane, Grodno (1802) Dziennik (od 1 stycznia 1794 do końca lipca 1803), niewydany, (o rękopisie inform. J. Weyssenhoff, jak wyżej poz. 1) Rzut oka na literaturę czeską i związek języków słowiańskich. Rzecz... czytana na posiedzeniu publicznym d. 5 grudnia 1803, Rocznik Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk t. 3 (1804); przekł. czeski (1814) Mowa przy pierwszym zdawaniu sprawy Towarzystwa Dobroczynności, które ustanowione w roku przeszłym 1807 w mieście guberskim w Wilnie..., na publicznym posiedzeniu d. 14 maja 1808 r... miana, Wilno 1808; przedr. Dzieje dobroczynności 1820 O sztukach wyzwolonych i naukach u dawnych Etrusków, Rocznik Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk t. 7 (1811).

Kossakowski pisał ponadto różne pisma w kwestiach dotyczących Kościoła.

Przekłady A. Berquin: Przyjaciel młodych. Dzieło o edukacji t. 1-2, Warszawa 1781.

Kossakowski prawdopodobnie umieszczał też swe przekłady z języka francuskiego w czasopiśmie Monitor (lata 1776-1777).

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Kazanie w dzień uroczystego nabożeństwa w Wilnie odprawionego w serwie Cyfrowej Biblioteki Narodowej Polona

Kategoria:Biskupi inflanccy Kategoria:Biskupi katoliccy zaboru rosyjskiego Kategoria:Biskupi wileńscy Kategoria:Członkowie Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Członkowie Komisji Edukacyjnej Litewskiej Kategoria:Członkowie Wileńskiego Towarzystwa Dobroczynności Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Kanonicy wileńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Konfederaci grodzieńscy (1793) Jan Kossakowski Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Urodzeni w 1755 Kategoria:Urzędnicy konfederacji targowickiej Kategoria:Zmarli w 1808 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gołczy