thumb|Wieża oblężnicza – przykład machiny oblężniczej thumb|Tripantium – przykład machiny miotającej Machina wojenna – machina służąca celom wojskowym, stosowana szczególnie w okresie starożytności i średniowiecza, służąca zarówno oblegającym i oblężonym, a także w czasie walk w otwartym polu czy na morzu.
W okresie starożytnym powstały dwie podstawowe grupy: machiny oblężnicze machiny miotające
Machiny oblężnicze Pod określeniem „machiny i urządzenia oblężnicze” rozumiano wszelkie konstrukcje umożliwiające wojującym zbliżenie się do siebie dla nawiązania bezpośredniej walki, pomocne zwłaszcza przy szturmach i oblężeniach miejsc ufortyfikowanych. Służyły one zarówno do niszczenia fortyfikacji, jak i do ochrony oblegających.
Machiny miotające Machiny miotające stosowane były w walce na odległość do niszczenia fortyfikacji nieprzyjaciela i rażenia wroga zarówno w polu, jak i w obrębie umocnień.
Z uwagi na źródło energii potrzebnej do wyrzucenia pocisku machiny te dzielone są na: machiny barobalistyczne (od gr. βαρος báros – "ciężar; masa; waga", βαλλω ballo – "rzucać; pchać") machiny neurobalistyczne (od gr. νευρών neúron – "ścięgno; cięciwa; struna; (nerw)", βαλλω ballo – "rzucać; pchać")
Starożytni Grecy przyjęli inny podział z uwagi na rodzaj miotanego pocisku: oksybelis – machiny wyrzucające strzały lithoboloi lub petroboloi – machiny wyrzucające kule kamienne itp. pociski
Współcześnie, ze względu na tor miotanego pocisku, stosowany jest podział urządzeń miotających na stromotorowe i płaskotorowe.
Bibliografia Robert M. Jurga: Machiny wojenne. Kraków-Warszawa: Donjon/Pelta, 1995, ,
Kategoria:Historia wojskowości Kategoria:Artyleria przedogniowa Kategoria:Machiny oblężnicze Kategoria:Machiny miotające