Othenio Lothar Franz Abel (ur. 20 czerwca 1875 w Wiedniu; zm. 4 lipca 1946 w Mondsee) – austriacki paleontolog i biolog ewolucjonista.
Życiorys Syn Lothara Abela, architekta, i Mathildy Franziski Antonii SchneiderKurt Ehrenberg: Abel, Othenio Lothar Franz Anton Louis. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). T. 1. Berlin 1953, s. 13.. Uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Wiedeńskim, po ukończeniu studiów prawniczych i ścisłych. Uczeń Eduarda Suessa. Specjalizował się w wymarłych kręgowcach oraz w paleoekologii. Wprowadził do nauki termin paleobiologia, który jest używany do dziś. Wprowadził także pojęcie i ideę inercji biologicznej, według której raz zapoczątkowane tendencje w rozwoju filogenetycznym organizmów utrzymują się potem w trakcie ich ewolucji siłą inercji. Koncepcja ta obecnie ma już znaczenie tylko historyczne.
W 1907 został profesorem nadzwyczajnym w Wiedniu, a w latach 1917-1934 był profesorem zwyczajnym paleontologii w Wiedniu. W latach 1932-1933 rektor Uniwersytetu WiedeńskiegoOthenio Abel na stronie Uniwersytetu WiedeńskiegoOd 15 stycznia 1927 członek korespondent Rosyjskiej Akademii Nauk. W latach 1935-1940 był profesorem na Uniwersytecie w GetyndzeOthenio Abel na stronie Austria Forum (j. niem.).
W 1901 poślubił Friederickę Dengg. Miał syna Wolfganga i córkę Elfriedę.
Przypisy
Bibliografia Zofia Kielan-Jaworowska (red.), 1963 - Mały słownik paleontologiczny. Wiedza Powszechna, Warszawa.
Kategoria:Austriaccy paleontolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Członkowie Rosyjskiej Akademii Nauk Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1946