Skotnik (pastuch, l.mn. skotnicy, zapożyczenie z niem. skatts) – w okresie wczesnego średniowiecza grupa ludności służebnej, która zajmowała się wypasem bydła (zob. wygon).
Świadectwem ich istnienia są nazwy wsi (jak np. Skotniki koło Kruszwicy), które nosi kilka osad w Polsce, położonych w sąsiedztwie starych grodówK. Modzelewski, Skotnicy, [w:] Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku, t. 2, red. M. Kamler, Warszawa 1981, s. 294..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludność służebna Kategoria:Nazwy geograficzne w Polsce Kategoria:Łąkarstwo Kategoria:Zawody historyczne