17 pułk strzelców (ros. 17-й стрелковый полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka
Sformowany został 6 grudnia 1854 z dwóch rot 2 zapasowego batalionu strzelców jako 17 armijny batalion strzelców i wszedł w skład 17 Dywizji Piechoty. W 1857 został przemianowany na 17 batalion strzelców, a 31 sierpnia 1870 i włączony w skład 5 Brygady Strzelców. 31 grudnia 1888 na bazie batalionu utworzono dwubatalionowy 17 pułk strzelców. Od 1889 do 1898 pułk stacjonował w Mariampolu, a od 1899 w Suwałkach. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili zielone patki i malinowe obwódki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał dwa bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy).
Podporządkowanie Lipiec 1914: 3 Korpus Armijny – Wilno 5 Brygada Strzelców – Suwałki 17 pułk strzelców – Suwałki
Żołnierze pułku Dowódcy pułku płk Władimir Bubnow (1896–1903) płk Leonid Bielkowicz (1903–1905) płk Michaił Szyszkin (1907–1910) płk Nikołaj Korf (1910–1915)
Przypisy
Bibliografia
armia carska w I wojnie światowej
Kategoria:Pułki strzelców Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko rosyjskie w Suwałkach Kategoria:Armia Imperium Rosyjskiego w Królestwie Kongresowym Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1854 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918