Maurycy Frydman lub Swami Bharatananda (także: Maurice Frydman, Frydman-Mor, ur. 1901 w Warszawie, zm. 9 marca 1976 w Indiach)., polski Żyd zamieszkały w Indiach, inżynier i działacz społeczny, uczeń Mahatmy Ghandiego, uczestnik ruchu na rzecz niepodległości IndiiWanda Dynowska i Maurycy Frydman: twórcy Biblioteki Polsko-Indyjskiej., współtwórca Biblioteki Polsko-Indyjskiej.
Życiorys Urodzony w rodzinie polskich Żydów o nazwisku Friedman. Przyjechał do Indii na początku lat 30 XX w. z Francji.
Odniósł sukces jako dyrektor elektrowni w Bangalore. Zafascynowany filozofią hinduizmu, przyjął tę religię i w końcu stał się sannjasinem. Wraz z Gandhim i radżą Aundh przygotował tekst „Deklaracji Listopadowej”, która w latach 1938–1939 uczyniła z monarchii Aundh republikę.
Frydman był uczniem Gandhiego i mieszkał w jego aśramie, gdzie udoskonalił konstrukcję kołowrotka do przędzenia, używanego przez Gandhiego i jego naśladowców w ramach walki z angielskim monopolem na tkaniny.
Frydman był również bliskim współpracownikiem Nehru, a jego mistrzami duchowymi byli Ramana MaharisziCathy Boucher, Meeting Maharaj. i KrishnamurtiKrishnamurti as I Knew Him.. Był też długoletnim przyjacielem (guru nurtu adwajty), który uznawał Frydmana za „oświeconą duszę”. Frydman przetłumaczył na język angielski i opublikował w 1973 r. w książce pt. I Am That nagrane rozmowy z Nisargadattą Maharadżem. Nisargadatta towarzyszył Frydmanowi w jego ostatnich chwilachSri Nisargadatta Maharaj, Life and Teachings..
Frydman pomógł Wandzie Dynowskiej w założeniu (w 1944 r.) i prowadzeniu Biblioteki Polsko-Indyjskiej, serii wydawniczej propagującej wymianę kulturalną między Polską i Indiami, w tym tłumaczenia najważniejszych hinduskich dzieł filozoficzno-religijnych oraz publikowanie w Indiach tłumaczeń dzieł największych polskich poetów.
Podczas II wojny światowej Frydman zaangażował się w przesiedlanie z Syberii polskich sierot, które władze ZSRR wywiozły tam w latach 1939–1941 z anektowanych polskich Kresów Wschodnich. Dzieci były transportowane przez Iran (z Armią gen. Andersa) do Indii (Valivade i Balachadi), a część z nich potem dalej do Afryki Wschodniej (Tengeru w Tanzanii, Masindi w Ugandzie, Koja w Kenii i kilkanastu innych miejsc), Meksyku i Nowej Zelandii.
Po 1959 r. Frydman wraz z Dynowską pomagał uchodźcom tybetańskim w Indiach, organizując szkolnictwo i zaplecze socjalne.
Przypisy
Bibliografia Allen, Charles; Dwivedi, Sharada. Lives of the Indian Princes. London: Century Publishing (1984). .
Ballhatchet, Kenneth, and David D. Taylor. Changing South Asia. Published for the Centre of South Asian Studies in the School of Oriental & African Studies, University of London, by Asian Research Service, 1984. Frydman, Maurice. Gandhiji, His Life and Work. Bombay: Karnatak Publishing House, 1944. Frydman, Maurice. I Am That, Talks with Sri Nisargadatta Maharaj. Chetana Publishing, Bombay, 1973. . Gandhi, Mahatma. The Collected Works of Mahatma Gandhi „A Discussion with Maurice Frydman”, s. 320.
Rothermund, Indira. The Aundh Experiment: A Gandhian Grass-roots Democracy. Somaiya, 1983. .
Linki zewnętrzne Wywiad w jęz. ang. wymieniający Frydmana; zawiera też jego zdjęcie (dostęp 2010-10-12).
Kategoria:Polacy w Indiach Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Indyjscy działacze społeczni Kategoria:Hinduizm wobec świata Kategoria:Hinduizm w Polsce Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1976