Drzym wielkodzioby (Notharchus macrorhynchos) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny drzymów (Bucconidae). Ptak ten występuje w północnej Ameryce Południowej. Według IUCN nie jest zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania Drzym wielkodzioby występuje w skrajnie wschodniej Wenezueli, w Gujanie i skrajnie północnej Brazylii na południe do Amazonki.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1788 roku niemiecki zoolog Johann Friedrich Gmelin, nadając mu nazwę Bucco macrorhynchos. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Gmelin wskazał okręg Kajenna ().
Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Notharchus. Nie wyróżnia się podgatunków. Dawniej drzym wielkodzioby klasyfikowany był jako jeden gatunek z drzymem białoszyim (N. hyperrhynchus) i drzymem płowobrzuchym (N. swainsoni).
Morfologia Opis gatunku Upierzenie czarne, z białą piersią i tyłem brzucha, między głową a grzbietem biały pas. Duży dziób z haczykiem na końcu.
Średnie wymiary Długość ciała – 25 cm. Masa ciała – 81–106 g.
Ekologia i zachowanie Biotop Las tropikalny, a także tereny mniej zadrzewione aż do skraju sawanny.
Pożywienie Żywi się owadami i drobnymi kręgowcami.
Rozmnażanie Samica składa 2–3 jaja w norach, kopcach termitów lub dziuplach.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje drzyma wielkodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku, BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Drzymy Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku