– system latynizacji języka japońskiego, stworzony w oparciu o starszy system i zaadaptowany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną jako standard transkrypcji języka japońskiego ISO 3602.
Transkrypcja kany w kunrei-shiki あ ア a い イ i う ウ u え エ e お オ o (ya) (yu) (yo)か カ ka き キ ki く ク ku け ケ ke こ コ ko きゃ キャ kya きゅ キュ kyu きょ キョ kyoさ サ sa し シ si す ス su せ セ se そ ソ so しゃ シャ sya しゅ シュ syu しょ ショ syoた タ ta ち チ ti つ ツ tu て テ te と ト to ちゃ チャ tya ちゅ チュ tyu ちょ チョ tyoな ナ na に ニ ni ぬ ヌ nu ね ネ ne の ノ no にゃ ニャ nya にゅ ニュ nyu にょ ニョ nyoは ハ ha ひ ヒ hi ふ フ hu へ ヘ he ほ ホ ho ひゃ ヒャ hya ひゅ ヒュ hyu ひょ ヒョ hyoま マ ma み ミ mi む ム mu め メ me も モ mo みゃ ミャ mya みゅ ミュ myu みょ ミョ myoや ヤ ya ゆ ユ yu よ ヨ yoら ラ ra り リ ri る ル ru れ レ re ろ ロ ro りゃ リャ rya りゅ リュ ryu りょ リョ ryoわ ワ wa ゐ ヰ i ゑ ヱ e を ヲ wo ん ン nが ガ ga ぎ ギ gi ぐ グ gu げ ゲ ge ご ゴ go ぎゃ ギャ gya ぎゅ ギュ gyu ぎょ ギョ gyoざ ザ za じ ジ zi ず ズ zu ぜ ゼ ze ぞ ゾ zo じゃ ジャ zya じゅ ジュ zyu じょ ジョ zyoだ ダ da ぢ ヂ zi づ ヅ zu で デ de ど ド do ぢゃ ヂャ zya ぢゅ ヂュ zyu ぢょ ヂョ zyoば バ ba び ビ bi ぶ ブ bu べ ベ be ぼ ボ bo びゃ ビャ bya びゅ ビュ byu びょ ビョ byoぱ パ pa ぴ ピ pi ぷ プ pu ぺ ペ pe ぽ ポ po ぴゃ ピャ pya ぴゅ ピュ pyu ぴょ ピョ pyo
Uwagi: Znaki oznaczone kolorem czerwonym są przestarzałe i nie występują już w języku japońskim. Jeśli znak he (へ) występuje w funkcji partykuły, zapisywany jest jako e, a nie he (jak w nihon-shiki). Jeśli znak ha (は) występuje w funkcji partykuły, zapisywany jest jako wa, a nie ha. Jeśli znak wo (を) występuje w funkcji partykuły, zapisywany jest jako o, a nie wo. Długie samogłoski zapisywane są za pomocą akcentu przeciągłego, na przykład długie o zapisuje się jako ō. Sonorant n (ん) zapisywany jest n''' przed samogłoskami, zaś n przed y'' oraz na końcu zdania. Podwojenie spółgłosek (geminacja, jap. sokuon) oznaczane jest poprzez wstawienie znaku (っ) w hiraganie lub (ッ) w katakanie.
Zobacz też pismo japońskie transkrypcja Hepburna
Kategoria:Język japoński Kategoria:Latynizacja Kategoria:Standardy ISO