Ludność faktycznie zamieszkała 1250 – 2000 (przed lokacją miasta) 1340 – 12 000 (imigracja spowodowana lokacją Krakowa, przyłączono Okół, łącząc Stare Miasto z Wawelem) 1450 – 15 000 1530 – 30 000 (ciągły napływ ludności) 1560 – 20 000 (1543/44 – morowe powietrze zabija 12–14 tys. osób) 1600 – 19 750 (1588 – kolejna epidemia, 6,3 tys. ofiar) 1699 – 10 300 (imigrację przewyższają straty ludnościowe wskutek epidemii 1651/52 – dżuma lub czarna ospa, 24–26 tys. ofiar; 1676/81 – zaraza zabija 20 tys. ludzi) 1791 – 23 591 (1707/10 – epidemia tyfusu, 7,2 tys. ofiar) 1796 – 22 000 (1792 – przyłączono Kleparz; Targowica i Insurekcja kościuszkowska powodują straty ludnościowe) 1804 – 26 000 (1800 – przyłączono Kazimierz ze Stradomiem, Czarną Wieś oraz otaczające Kraków jurydyki) 1810 – 23 612 (1809 – wojna polsko-austriacka powoduje przejściowe wyludnienie miasta) 1815 – 23 389 1835 – 36 000 1843 – 42 900 1847 – 40 000 (1846 – epidemia duru brzusznego, 3,9 tys. ofiar; 1845/47 – nieurodzaj i klęska głodu w Galicji) 1850 – 39 700 1857 – 41 100 1869 – 49 800 1880 – 59 800 1890 – 69 100 1900 – 85 300 1909 – 103 092 1910 – 137 592 (1910 – przyłączono Zakrzówek z Kapelanką, Dębniki, Półwsie Zwierzynieckie, Zwierzyniec, Czarną Wieś z Kawiorami, Nową Wieś, Łobzów, Krowodrzę, Grzegórzki z częścią Piasków oraz południowe części Olszy, Prądnika Białego i Czerwonego) 1911 – 151 886 (w tym 68,3% Polaków) 1914 – 158 940 (1911 – przyłączono Dąbie z Beszczem i Głębinowem oraz Ludwinów, 1912 – przyłączono Płaszów) 1915 – 104 000 (pobór do wojska oraz ewakuacja miasta wskutek zbliżających się wojsk rosyjskich) 1918 – 179 000 (1915 – przyłączono Podgórze) 1921 – 183 751 (Pierwszy Powszechny Spis Ludności) 1926 – 206 809 mały|240px|Polska, gęstość zaludnienia, 1931 1931 – 219 300 (Drugi Powszechny Spis Ludności) 1936 – 242 100 (duży napływ ludności poszukującej pracy, spowodowany kryzysem gospodarczym lat 30.) 1938 – 251 500 1939 – 259 000 1941 – 321 000 (1941 – przyłączono Łagiewniki, Jugowice, Borek Fałęcki, Kobierzyn, Skotniki, Pychowice, Bodzów, Kostrze, Przegorzały, Bielany, Wolę Justowską, Chełm, Bronowice Małe, Bronowice Wielkie, Tonie, Prądnik Biały (płn. część), Witkowice, Górkę Narodową, Prądnik Czerwony (płn. część), Olszę (płn. część), Rakowice, Czyżyny, Łęg, Rybitwy, Stary Bieżanów, Rżąkę, Prokocim, Wolę Duchacką, Piaski Wielkie, Kurdwanów) 1943 – 285 000 (straty w trakcie II wojny światowej, zwłaszcza wśród ludności żydowskiej) 1945 – 298 500 1946 – 299 396 (spis statystyczny) 1950 – 343 638 (Spis powszechny w 1950, napływ repatriantów z Kresów Wschodnich) 1955 – 428 231 (1951 – przyłączono Nową Hutę, w tym Mogiłę, Bieńczyce, Mistrzejowice, Zesławice, Kantorowice, Krzesławice, Grębałów, Luboczę, Wadów, Pleszów, Ruszczę, Branice) 1960 – 481 296 (Spis powszechny w 1960; napływ ludności, głównie do Nowej Huty) 1961 – 490 000 1962 – 495 600 1963 – 505 400 1964 – 512 900 1965 – 520 145 1966 – 530 400 1967 – 554 800 1968 – 565 300 1969 – 576 500 1970 – 583 444 (Spis powszechny w 1970) 1971 – 595 100 1972 – 609 954 1973 – 657 276 (1973 – przyłączono Kościelniki, Górkę Kościelnicką, Łuczanowice, Tyniec, Sidzinę, Opatkowice, Swoszowice, Wróblowice, Rajsko, Soboniowice, Kosocice, Przewóz, Przylasek Rusiecki, Przylasek Wyciąski, Wolicę, Wyciąże, Olszanicę, Mydlniki, Nowy Bieżanów oraz części wsi: Libertów, Lusina, Zbydniowice i Batowice) 1974 – 668 275 1975 – 684 600 1976 – 700 700 1977 – 712 600 1978 – 693 200 (Spis powszechny w 1978) 1979 – 706 100 1980 – 715 707 1981 – 722 903 1982 – 730 880 1983 – 735 060 1984 – 740 256 1985 – 740 122 1986 – 744 046 (1986 – przyłączono pozostałą część Zbydniowic, Węgrzynowice, Wróżenice oraz część Dziekanowic) 1987 – 744 889 1988 – 746 440 (Spis powszechny w 1988) 1989 – 748 356 1990 – 750 540 1991 – 751 320 1992 – 744 032 1993 – 745 101 1994 – 746 008 1995 – 744 987 1996 – 740 675 1997 – 740 537 1998 – 740 666 1999 – 755 355 2000 – 758 715 2001 – 757 942 2002 – 757 547 (Narodowy Spis Powszechny 2002) 2003 – 757 685 2004 – 757 430 2005 – 756 629 2006 – 756 267 2007 – 756 583 2008 – 754 624 2009 – 755 000 2010 – 757 740 2011 – 759 137 (Narodowy Spis Powszechny 2011) 2012 – 758 334 2013 – 758 992 2014 – 760 700 2015 – 761 069 2016 – 765 320 2017 – 767 300 2018 – 771 100 2019 – 779 115 2020 – 779 996 2021 – 800 653 (Narodowy Spis Powszechny 2021) 2022 – 802 800 2023 – 806 200 2024 – 809 200 2025 – 816 600
Wykres zmian liczby ludności faktycznie zamieszkałej
Ludność stale zamieszkała źródłoLiczba ludności zameldowanej na stałe według dzielnic. 2004 – 706 806 2005 – 706 381 2006 – 704 859 2007 – 705 408 2009 – 703 357 2011 – 704 822 2012 – 704 622 2013 – 704 228 2014 – 704 532 2015 – 703 746 2016 – 702 947 2021 – 706 065
Piramida wieku Piramida wieku mieszkańców Krakowa w 2014 roku. mały|690x480px|brak
Zobacz też Powierzchnia Krakowa
Przypisy
Bibliografia
1939–1979 – Roczniki statystyczne GUS 1980–1994 – Roczniki demograficzne GUS 1995–2012 – Bank Danych Lokalnych GUS
Kategoria:Kraków Kraków