mały|Huzarzy pułku mały|Mundur huzara 2 Pawłogradzki Pułk Lejb Huzarski Imperatora Aleksandra III (ros. 2-й лейб-гусарский Павлоградский императора Александра III полк) – oddział kawalerii okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany 14 maja 1783 (starszeństwo – 1764) jako Pawłogradzki pułk lekkokonny poprzez połączenie Dnieprowskiego pułku pikinierów Pułku i Jekatierinosławskiego pułku pikinierów. W 1796 przemianowano go na Huzarski pułk Generała Lejtnanta Boura, w 1801 na Pawłogradzki pułk huzarski, w 1838 na Huzarski pułk Jego Imperatorskiej Wysokości Następcy Cesarzewicza, w 1855 na lejb-huzarski pułk Jego Wysokości, w 1857 na lejb-huzarski pułk Pawłogradzki Jego Wysokości, w 1864 na 2 lejb-huzarski Pawłogradzki pułk Jego Wysokości. W 1882 wprowadzono reformę ujednolicającą organizację rosyjskiej kawalerii i pułk został przemianowany na 6 lejb-dragoński Pawłogradzki pułk Jego Wysokości, a w 1894 na 6 lejb-dragoński Pawłogradzki pułk Aleksandra III. W 1907 wprowadzono kolejną reformę. Powrócono do wcześniejszej organizacji kawalerii, czyli do podziału na pułki huzarskie, dragońskie, ułańskie i kozackie. Jednostka otrzymała wówczas nazwę: 2 lejb-huzarski Pawłogradzki pułk Imperatora Aleksandra III. Do 1875 pułk stacjonował w Torżce w guberni twerskiej, a w sierpniu tegoż roku został dyslokowany do Suwałk.
W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał sześć szwadronów. W stanie bojowym liczył około 850 żołnierzy. Choć zachowywał historyczną nazwę Huzarów, nie miało to już związku z jego taktyką działania.
Pułk został rozformowany w 1918. Po zakończeniu I wojny światowej w koszarach 2 Pułku Lejb-Huzarskiego Pawłogradzkiego stacjonował polski 3 pułk Szwoleżerów Mazowieckich.
Pułk z okresu wojen napoleońskich upamiętnił Lew Tołstoj w epizodach narodowej epopei Wojna i pokój, jako jednostkę kawalerii, w której służy młody hrabia Rostow.
Symbole pułku Pułk brał udział w wojnach napoleońskich i nosił sztandar gieorgijewski z nadpisem: Za zasługi pod Schonbrunn 4 grudnia 1805. W walce pięciotysięcznego Korpusu z nieprzyjacielem w liczbie 30 tysięcy/1764-1864” i aleksandrowską jubileuszową wstęgą. 28 kwietnia 1915 pod Szawlami wykonał brawurową szarżę i wziął do niewoli sztabu niemieckiej 6 Dywizji Rezerwowej. Za czyn ten otrzymał sześć gieorgijewskich srebrnych trąb.
Odznaka pamiątkowa, zatwierdzona 14 października 1912, przedstawia turkusowy krzyż maltański ze złoconymi krawędziami i umieszczone między ramionami złote dwugłowe orły z czasów Katarzyny II.
Do lanc przypinano proporczyki składające się z dwóch pasków: górny – turkusowy i dolny – ciemnozielony. Pomiędzy nimi żyłka żółta
Mundur Po 1907 wprowadzano w pułku elementy paradne umundurowania charakterystyczne dla pułku. Była to między innymi czapka wzoru huzarskiego – u szeregowych z czarnym futrzanym kołpakiem, u oficerów obciągniętym czarnym karakułem; z turkusowym „szłykiem” – u szeregowych obszytym złotą taśmą, u oficerów złotym galonem; godłem państwowym i wyżej znakiem „otliczija”; przypiętym z tyłu poczwórnym sznurem huzarskim – u oficerów z nitką gieorgijewską; „sułtanem” – kitą z włosia osadzoną w tulejce, u szeregowych oplecionej białą nicią, u podoficerów z dodatkiem nici czarnej i pomarańczowej, u oficerów zaś srebrnej z dodatkiem nitek pomarańczowych i czarnych. Wprowadzono też furażkę z ciemnozielonym wierzchem, żółtą wypustką i turkusowym otokiem. Ponadto używano ciemnozielonego dolmana – u szeregowych obszytego wokół krawędzi i rozcięć pomarańczowym szwem, u oficerów złotym. Spodnie „czakczury” były obcisłe i wkładane w buty – u oficerów granatowe z wypustką w barwie pułku, do munduru codziennego czerwonobrązowe, z wąskim galonem huzarskim, u szeregowych czerwone z żółtym lampasem z wypustką w barwie spodni. Buty kroju huzarskiego z rozetką u góry cholewy. Ponadto w mundurze paradnym, zamiast pagonów stosowano sznury naramienne, u szeregowych pomarańczowe z tasiemkami dla oznaczenia stopni, u oficerów złote z nakładanymi gwiazdkami. Pagony munduru codziennego były turkusowe.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 2 Korpus Armijny – Grodno 2 Dywizja Kawalerii – Suwałki 2 Brygada Kawalerii – Suwałki 2 Pawłogradzki Pułk Lejb-Huzarski – Suwałki
Żołnierze pułku +Dowódcy pułkuImię i nazwiskoDataWładimir Pietrowicz Dołgorukow1795–?Bartłomiej Konstantynowicz Giżyckij16.06.1798–12.10.1799Pietr Klaudiewicz Mysin-Puszkin30.10.1799–04.03.1800Jakow Iwanowicz Tysenhausen9.07.1800–10.11.1802Siemion Dawidowicz Panczylidzew II9.01.1803–23.07.1806Aleksander Władimirowicz Rozen III9.12.1806–11.08.1810Spiridon Eristowicz Żewahow3.12.1810–01.09.1814Andriej Własiewicz Kochanow1.06.1815–11.11.1819baron Ofenberg1819Jegor Iwanowicz Paszkow,1.10.1827–25.12.1832Leonid Aleksandrowicz Tatiszczew1845Georgij Georgijewicz Emmanuel1860–3.11.1863Merder Nikołaj Karłowicz27.03.1866–16.04.1872Prittwitz Nikołaj Karłowicz23.04.1872–27.07.1875Michaił Fiodorowicz Gławacki 27.07.1875–5.05.1881Władimir Aleksandrowicz Suchomlinow25.11.1884–10.01.1886Lew Władimirowicz de Witt23.12.1902–31.03.1904Pietr Michajłowicz hr. Stenbok1908–1911Aleksandr Aleksandrowicz Abaleszew17.12.1911–24.12.1913Władimir Pietrowicz Agapiejew26.07.1915–11.10.1915Aleksandr Aleksandrowicz Toll1915–25.08.1917
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki huzarów Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1918 Kategoria:Wojsko rosyjskie w Suwałkach Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1794