Aeshynit – minerał, jego nazwa pochodzi od greckiego aeschyne. Jest minerałem rzadkim.
Cechy fizyczne Wzór chemiczny: (Ce,Th,Ca)(Ti,Nb,Ta)2O6 – Eszynit-(Ce). Minerał został odkryty przez J.J.Berzeliusa (1828 r.) (Nd, Ce, Ca, Th) (Ti, Nb) 2 – (O, OH) 6 – Eszynit-(Nd). Minerał został odkryty przez Z. Zang i in. (1982 r.) (Y, ….) (Nb, Ti) 2O 6 – Eszynit-(Y). Dawniej znany jako taiyit = prioryt; minerał został odkryty przez A.A.Levisona (1966 r.)
Układ krystalograficzny: rombowy kryształy: tabliczkowy do słupowego Barwa: brunatny do szaroczarnego (wrosły) lub żółty do brunatno-przeświecającego (narosły) Rysa: żółtobrunatna Połysk: smolisty, szklisty Twardość w skali Mohsa: 5-6 Gęstość: 4,9-5,1 g/cm³ Łupliwość: brak Przełam: muszlowy Minerały podobne: allanit i rutyl
Występowanie Występuje w pegmatytach granitowych i w żyłach typu alpejskiego, sjenitach nefelinowych i karbonatytach. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: monacyt, ksenotym, anataz, brookit.
Miejsca występowania: Kanada – Ontario (Quadevill), USA – Colorado (Trout Creek Pass), Madagaskar, Chiny, Mongolia, Rosja – Czelabińsk, Norwegia – Urstad, Hittero.
Bibliografia J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005 A. Bolewski, A. Manecki – Mineralogia szczegółowa – Wyd. PAE W-wa 1993 P.Korbel, M. Novák – Encyklopedie minerály – Rebo Productions 2007 r.
Linki zewnętrzne webmineral.com: Galeria, eszynit-(Y), eszynit-(Nd), eszynit-(Ce)
Kategoria:Tlenki i wodorotlenki (minerały)