Rinaldo Brancaccio (ur. (?), zm. 27 marca 1427) – włoski kardynał okresu wielkiej schizmy zachodniej, reprezentujący najpierw „rzymską”, a następnie „pizańską” obediencję.
Życiorys Pochodził z Neapolu. W 1384 papież Urban VI mianował go kardynałem diakonem Santi Vito e Modesto. Pozostawał w „rzymskiej” obediencji aż do 1409 roku, kiedy wziął udział w Soborze w Pizie oraz w soborowym konklawe 1409. Uczestniczył w konklawe 1410 i 25 maja 1410 koronował w Bolonii antypapieża Jana XXIII. Administrator archidiecezji Palermo (1410–1414) i Tarent (1412–1420). Jan XXIII w 1412 mianował go gubernatorem prowincji Campagna e Marittima oraz archiprezbiterem Bazyliki Santa Maria Maggiore. W imieniu antypapieża prowadził negocjacje pokojowe z królem Neapolu Władysławem. Uczestniczył w kończącym Wielką Schizmę Soborze w Konstancji. Na polecenie papieża Marcina V zamknął obrady soboru słowami Domini, ite in pace. Administrator diecezji Aversa od 1418 roku. Zmarł w Rzymie, ale jego szczątki przeniesiono do NeapoluThe Cardinals of the Holy Roman Church.
Przypisy
Kategoria:Uczestnicy soboru w Konstancji Kategoria:Włoscy kardynałowie XV wieku Kategoria:Zmarli w 1427 Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu Kategoria:Włoscy kardynałowie XIV wieku