François Mansart (ur. 23 stycznia 1598 w Paryżu, zm. 23 września 1666, tamże) – architekt francuskiego baroku.
Życiorys Pochodził ze skromnej rodziny mistrza stolarskiego. Architektury uczył się u krewnego Germaina Gaultiera, który pracował z Salomonem de Brosse. Twórczość de Brossa wywarła duży wpływ na Mansarta. Mansart był perfekcjonistą i współpraca z nim nie była łatwa; mówiono, że potrafi zburzyć wznoszoną budowlę i zacząć pracę od nowa. Jego indywidualny styl czerpał z baroku, z tradycji francuskich, i z klasycyzmu. Wiele jego dzieł uległo przebudowie.
Dzieła pałac w Maisons-Laffitte kościół Val-de-Grâce w Paryżu - tylko początek budowy zamek w Balleroy zamek w Berny świątynia w paryskiej dzielnicy Le Marais Hôtel de Toulouse w Paryżu Skrzydło Orleańskie zamku w Blois Hôtel de la Vrillière w Paryżu Hôtel de Guénégaud w Paryżu Hôtel Carnavalet Château de Villette w Condécourt zamek w Guiry-en-Vexin
Pracował między innymi dla kardynała Mazarin, dlatego około 1650 stał się celem ataków Frondy. Również król Ludwik XIV był mu mniej przychylny niż Ludwik XIII i regentka Anna Austriaczka. Jego projekty przebudowy Luwru i królewskiego mauzoleum w Saint-Denis zostały odrzucone.
Mimo tego wywarł wielki wpływ na architekturę, początkowo we Francji, a następnie w całej Europie. Spopularyzował on typ dachu na jego cześć nazwany mansardowym oraz plan w kształcie podkowy. Bardzo popularne pałace entre cour et jardin były wzorowane na jego projekcie pałacu w Maisons-Laffitte. Jules Hardouin-Mansart, architekt Ludwika XIV, był jego ciotecznym wnukiem.
Przypisy
Kategoria:Architekci barokowi Kategoria:Architekci związani z Paryżem Kategoria:Francuscy architekci Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1598 Kategoria:Zmarli w 1666