Stefan Mrowiński (ur. 1938 w Warszawie, zm. 5 czerwca 2026) – polski reżyser, dramaturg, wykładowca akademicki, autor sztuk teatralnych w Polsce i Australii, adaptacji scenicznych, scenariuszy i słuchowisk radiowych w okresie 1966–2006 oraz znanych tekstów piosenek. Specjalista od teatru małych form dramatycznych i monodramów.
Życiorys Studia teatralne ukończył w Warszawie. Debiutował jako reżyser w 1966 w Warszawie spektaklem według własnego scenariusza pt.: Ja jeden z Wielu, opartym na poemacie Tadeusza Różewicza.
Praktykował pod okiem takich ludzi polskiego teatru, jak: Józef Gruda, Wanda Laskowska, Aleksander Bardini, Janusz Warmiński, Tadeusz Łomnicki, Kazimierz Rudzki. Jeden z reżyserów awangardy teatru studenckiego w Polsce dekady lat 1965–1975.
Od 1980 mieszkał w Australii. Założyciel i dyrektor artystyczny własnego Teatru Otwartego – „Poetica” Theatre Co. (1983–1989), współzałożyciel eksperymentalnego teatru „The Church”, Melbourne, Victoria – placówki badawczej nowych form teatru otwartego w Australii. W latach 1980–1983 starszy wykładowca (Senior Lecturer) Teorii Dramatu i Reżyserii na Rusden College, Melbourne. Do roku 2005 wykładowca Teorii Teatru i Filmu na Wydziale Slawistyki Uniwersytetu Monasha.
Autor własnej metody pracy z aktorem inspirowanej techniką i przemyśleniami twórców teatru współczesnego (Peter Brook, Jerzy Grotowski, Tadashi Suzuki).
Dramatopisarz, autor monodramów: Prawda o Judaszu (1971 – premiera polska Białystok), Sprężyna (1976 – premiera polska Warszawa, druk 1977 – miesięcznik „Scena” nr 12, grudzień), Białe drzwi (The white door, 1982 – światowa premiera Melburne, Australia; prapremiera polska – 2006 Warszawa), Wtorek Jeremiasza (Jeremiah's Tuesday, 2015 – premiera światowa Melburne, Australia).
Członek Związku Pisarzy Australijskich, Stowarzyszenia Autorów i Kompozytorów ZAiKS, Związku Polskich Autorów i Kompozytorów Muzyki.
Napisał około 450 tekstów piosenek. Około 280 z nich zostało nagranych dla Polskiego Radia, około 74 zostało wydanych na płytach. Największe przeboje, do których napisał teksty:
„Nie bój się nocy” wykonanie Portrety (kierownik artystyczny) „Powiększenie” wykonanie Stan Borys (nagroda TVP) „Wróć do mnie wróć” wykonanie 2+1 „Panna radosna” wykonanie 2+1 „Od nocy do rana” wykonanie 2+1 „Przestań za mną chodzić” wykonanie Zespół Gawęda „Dzień ostatni między nami” wykonanie Irena Santor „Wiem, że to miłość” wykonanie Irena Santor (Przebój „Lata z Radiem” 1973) „Żeby się ludzie kochali”, wykonanie Barbara Dunin, Zbigniew Kurtycz (Złota Płyta, piosenka roku 1978)
Z okazji 25-lecia działalności twórczej w roku 1989 otrzymał „Błogosławieństwo Apostolskie” od Papieża Jana Pawła II za twórczość radiową na rzecz „Rozwoju Kultury Polskiej za granicą”. W roku 1990 – Odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, nadaną przez pierwszy Rząd III Rzeczypospolitej, oraz Medal 75-lecia Teatru Polskiego w Warszawie za „krzewienie wiedzy o dziejach polskiego dramatu i teatru poza granicami kraju”.
W roku 2006 obchodził 40-lecie pracy twórczej i artystycznej.
W 2015 podczas Światowego Międzynarodowego Festiwalu „SOLO” w Nowym Jorku nagrodzony tytułem „The best Experimental show” za monodram własnego autorstwa i reżyserii Wtorek Jeremiasza (Jeremiah's Tuesday).
W 2016 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za „promocję kultury polskiej za granicą”.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy tekściarze Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2026