Kazimierz Zawada (ur. 8 lutego 1951 w Mędrzechowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej. Specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących przelewu wierzytelności i papierów wartościowych.
Życiorys Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (1973). Po trzyletniej aplikacji sądowej zdał egzamin sędziowski. Stopień doktora nauk prawnych uzyskał w 1982, a habilitację w zakresie prawa cywilnego w 1990. Od 2001 profesor nauk prawnychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 stycznia 2001 r. o nadaniu tytułu naukowego profesora ().. Pracownik naukowy Katedry Prawa Prywatnego Międzynarodowego na macierzystej uczelni. Prowadzi wykłady z prawa wekslowego i czekowego.
Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.
Ważniejsze prace naukowe Przyrzeczenie publiczne w polskim prawie cywilnym, Warszawa 1987, Umowa przelewu wierzytelności, Kraków 1990, Ochrona dłużnika przy przelewie wierzytelności, Kraków 1992, Prawo papierów wartościowych, Kraków 1992 (współautor), Komentarz do kodeksu cywilnego, C.H. Beck, Warszawa 2000 (współautor).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego III Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Mędrzechowie